Ja bym bardzo chciała, żeby każdy, ale to każdy jeden chętny, wstępujący na drogę kapłaństwa miał obowiązek na własną rękę odbyć studia, choćby te teologiczne. Może gdyby przez jakiś czas musieli się zmagać z szarą codziennością, czasem brakiem grosza - wtedy mniej byłoby idealizmu w tym, co księża na różnych szczeblach hierarchii głoszą. Czy oni zdają sobie sprawę z tego, że naprawdę znaczenie ma nie ta osławiona "kariera", ale próba przetrwania? Sytuacja społeczeństwa nie zależy od kobiety, wina za to, jak społeczeństwo wygląda też nie leży po naszej stronie - nie wyłącznie, bo tu jest mnóstwo czynników. Obecnie, jeśli małżeństwo chce mieć dzieci, rzadko kiedy jest możliwe, by mogło utrzymać się z pensji męża, żeby kobieta mogła spokojnie oddac się roli matki i żony. Kobieta zachodząca w ciążę potrzebuje także na tej płaszczyźnie poczucia bezpieczeństwa, tego, że ma na tyle wypracowaną pozycję w swoim miejscu pracy, że będzie miała do czego wracać po urlopie macierzyńskim. Bardzo często jest tak, że przez okres urlopu wszystko wygląda miło, bo wpływa wypłata itp., ale po powrocie do pracy młoda mama dostaje wypowiedzenie i tym sposobem zostaje z dzieckiem w domu, rzadko kiedy ma możliwość efektywnego szukania innej pracy, a mąż nie zawsze zarobi na tyle, by opłacić wszystko. Jak być spokojną w ciąży i jak poprzestać na roli matki i żony, gdy większość młodych rodzin ma kredyt za mieszkanie do spłacenia, sytuacja na rynku pracy jest jaka jest, o świadczenia socjalne nie zawsze można się doprosić, bo umowy śmieciowe.. Ale nie, to nie sytuacja jest nienormalna, wg większości duchownych nienormalne są kobiety, które chcą robić wszystko, bo wiedzą, że jeśli nie podejmą tego nadludzkiego wysiłku, być może ich rodzina nie poradzi sobie z samodzielnym funkcjonowaniem, bo np. nie ma wsparcia rodziców, nikt nie dorzuci im żeby starczyło do pierwszego.
I nie piszę tego, bo jestem zgryźliwa, bo mam jakieś straszne wymagania finansowe albo jestem antyklerykałem. Nie. Po prostu jestem młodą żoną, której śnią się po nocach własne zawczasu ukochane dzieci. Na których powołanie do życia nie zdecydujemy się w najbliższym czasie ze względu na sytuację zawodową, finansową i mieszkaniową. Ale każdy ksiądz, z którym rozmawiam, filozoficznie stwierdza: "Bóg da dzieci, da i na dzieci". A łatwo mówić, bo zwykle życiowa droga księdza wiedzie od maminego garnuszka do garnuszka na parafii, a o wstąpieniu do seminarium decyduje się najczęściej po maturze.

A moze jednak biskup jako mezczyzna znajdzie sposob na to, zeby "nawrocic mezczyzne"?

Bo kobiety zdecydowanie rzadziej chca robic kariere dla kariery. Takze poswiecanie sie pracy zawodowej, gdzie czesto ciagle sa jeszcze przez szefow (w zdecydowanej wiekszosci mezczyzn) oplacane gorzej niz koledzy i nie maja mozliwosci na prace na czesc etatu, zeby moc pogodzic i prace i zycie rodzinne, jest spowodowane tym, ze musialy stac sie niezalezne finansowo. Chocby dlatego, ze coraz czesciej sa przez mezczyzn (ktorzy "nawrocenia" jakos nie potrzebuja wg biskupa) wymieniane na mlodsze i ladniejsze.

Nasze matki a przede wszystkim babcie, ktore "po Bozemu" siedzialy w domu, jako wdowy klepia biede. Bo maz, ktory zarabial "swoje wlasne pieniadze" i je zonie wydzielal (nic to, ze ona zdejmowala mu z glowy troski przyziemne), umieral wczesniej i zona zostawala na lasce i nielasce rodziny i ubezpieczyciela. Mozliwe, ze dla ksiedza biskupa to zaden problem, ale to nie on musi liczyc sie z kazdym groszem i zyc na czyjejs lasce. Nic dziwnego, ze corki nie chca "bledu" matek powtorzyc.

Ja jednak postuluje nawracanie tych, ktorzy maja wladze i ja wykorzystuja niekoniecznie po chrzescijansku.
A to ciagle w wiekszosci mezczyzni.

Akcent problemu chyba jest źle położony. Znów na kobietę, znów wszystkiemu winna. Osobiście czuję się obrażona, takim tytułem i stwierdzeniem. A gdzie praca nad mężczyzną w Kościele?
Wiele mają do zrobienia panowie. Staje przed nimi zadanie, aby stali się odpowiedzialni, wrażliwi,i bardziej czyści. To wpierw mężczyźni powinni się nawrócić, wtedy kobiety mogą odpuścić.To jednak mężczyźni dominują w tworzeniu społeczeństwa, i jest ono takie jakie oni chcą (patrz wykorzystywanie wizerunku kobiety w modzie, reklamach etc.) Kto broni kobiet przed tym wykorzystywaniem?? Gdzie są mężczyźni? Wiele kobiet naprawdę chciałoby nie być tymi które są strong. Ale muszą, bo wokoło Piotrusie Panowie, rozerotyzowani macho, maminsynkowie.
Jeśli już chcemy się odwołać do poetyckiego opisu kuszenia Księgi Rodzaju, (nie jest to księga historyczna, ani nawet pierwsza w Piśmie Świętym)-
w raju Adam nie stanął w obronie Ewy, gdzie był? Spanikował! Sytuacja się powtarza.
Po drugie, problem był w nie w tym, że Ewa się skusiła, ale w tym że dała się wprowadzić i oszukać szatanowi. Dała sobie wmówić że Bóg ją oszukuje. Tak działa pokusa nadal.
Szkoda że to forum jest tylko forum w sieci.
Hierarchia powinna zacząć coś robić z formacją, reewangelizacją. Powrót do chrztu, do podstaw wiary i głębokiej osobowej relacji z Jezusem jest w stanie wszystko uzdrowić. Niestety biskupi myślą że mają w Polsce wierzące owieczki. Wystarczy spojrzeć na społeczeństwo, to są w większości ochrzczeni... i co z tego? Nic. Mam wrażenie że Kościół w Polsce to pacjent pod respiratorem, jeszcze oddycha. Tym respiratorem są te wszystkie quasi akcje ewangelizacyjne.

Człowieku, nawróć się sam, niezależnie od Twojej płci!
Od czasu Adama i Ewy spychologia winy kwitnie w najlepsze: "To nie ja, to ona...", "To nie ja, to wąż...".
Swoją drogą słyszałem o statystykach, które mówiły:
Nawrócony mąż/ojciec to na 80% nawrócona rodzina.
Nawrócony żona/matka to na 20% nawrócona rodzina.
Tak z grubsza, ale wystarczająco dobitnie. Tak więc panowie, na kolana, a potem do spowiedzi.