To jedyne powołanie

Rozmowa z ks. Markiem Dziewieckim. Czy mamy do czynienia z profesjonalizacją pracy duszpasterskiej – nie tylko w tym dobrym, ale i w złym znaczeniu?

– Żyjemy w czasach, w których w każdej dziedzinie działalności publicznej obserwujemy rosnącą profesjonalizację. W pozytywnym znaczeniu oznacza ona zdobywanie pogłębionej wiedzy i potrzebnych umiejętności. W przypadku kapłanów koniecznością staje się obecnie dysponowanie już nie tylko wiedzą z zakresu teologii czy etyki, ale również wiedzą z zakresu pedagogiki, psychologii, socjologii, a nawet medycyny. Pojawiają się bowiem nowe zjawiska i problemy duszpasterskie, np. poważne trudności emocjonalne wśród dzieci i młodzieży, uzależnienia chemiczne, kryzys rodziny i szkoły, eutanazja, itd. Tu sama intuicja nie wystarczy. Obok profesjonalnej wiedzy potrzebna jest kapłanom kompetencja.

W negatywnym znaczeniu profesjonalizacja w działalności pastoralnej przejawia się między innymi w zachowaniach rutynowych, albo w naiwnym przekonaniu, że określone umiejętności techniczne mogą zastąpić miłość, odpowiedzialność czy ofiarność ze strony kapłana.

A może obserwujemy raczej brak przygotowania księży do pracy? Właśnie pracy jako pewnego modelu działań praktycznych, powtarzalnych, możliwych do opisania i doskonalenia zawodowego?
– Paradoksalnie pewne braki w przygotowaniu księży do pracy pastoralnej okazują się zjawiskiem równoległym do dążenia ku profesjonalizacji. Z moich obserwacji wynika, że część księży ma problemy np. z realistycznym i całościowym rozumieniem człowieka, gdyż zwłaszcza młodzi księża są dziećmi naszych czasów, a w pedagogice i psychologii modna jest obecnie jednostronna i naiwna koncepcja antropologiczna, czyli traktowanie człowieka jako kogoś zdolnego do spontanicznej samorealizacji albo jako kogoś, kto składa się jedynie z ciała, emocji i subiektywnych przekonań.

W przypadku pracy duszpasterskiej mówimy wyłącznie o powołaniu, nie o predyspozycjach czy kwalifikacjach. Czy słusznie?
– Teraz bardziej niż kiedykolwiek staje się aktualny problem predyspozycji, kwalifikacji i wnikliwej selekcji kandydatów do kapłaństwa. Łaska powołania nie gwarantuje automatycznie bycia dobrym księdzem. To jest nie tylko dar, ale też zadanie, by dorastać do miary tego daru, do miłości i świętości w kapłaństwie. Jeśli ktoś z alumnów przyjmuje święcenia kapłańskie, zanim zacznie myśleć i kochać na wzór Chrystusa, czyli zanim wewnętrznie stanie się kapłanem, wtedy kradnie kapłaństwo, do którego jeszcze nie dorósł. Na szczęście w każdych czasach kapłan myślący i kochający na wzór Chrystusa będzie zawsze potrzebny człowiekowi. Kapłaństwo to – obok małżeństwa i rodziny – jedyne powołanie, które nigdy nie przestanie być aktualne.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie...

    Kalendarz do archiwum

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    29 30 1 2 3 4 5
    6 7 8 9 10 11 12
    13 14 15 16 17 18 19
    20 21 22 23 24 25 26
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    16°C Sobota
    rano
    24°C Sobota
    dzień
    25°C Sobota
    wieczór
    22°C Niedziela
    noc
    wiecej »