Prezydencja Polski ma przede wszystkim wzmocnić pozycję i rangę naszego kraju w rodzinie państw europejskich. Ma spowodować pokierowanie tym potężnym organizmem, jakim jest UE w takim kierunku, aby przede wszystkim zwiększyć bezpieczeństwo naszych obywateli, a po drugie przyjąć takie rozwiązania gospodarcze i polityczne, które z perspektywy krótkiej, ale także i dłuższej sprzyjać będą rozwojowi Polski i poprawie dobrobytu jej obywateli. Moim zdaniem, to jest główne zadanie polskiego przewodniczenia w UE.
Byłoby zatem dobrze, aby w tych działaniach polski rząd został wsparty postawą i zaangażowaniem Kościoła hierarchicznego, któremu winno zależeć na osiągnięciu przez Polskę zamierzonych celów. Deprecjonowanie tego przewodniczenia przez stwierdzenie Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, Arcybiskupa Musialika, że oto zbliża się "miałka" prezydencja, wpisuje się moim zdaniem w atmosferę niustawicznego narzekania i podważania tego, co ten rząd zrobił i zamierza zrobić. Mam nadzieję, że ten sprawdzian Kościół Katolicki, a zwłaszcza jego hierarchowie zdadzą pozytywnie.

"Czym ma być polska prezydencja?" Ks. Arcybiskup to zadaje takie kłopotliwe pytania. Jakby nie wiedział.

A tym będzie, czym były trzy i półletnie rządy PO tylko na większą skalę, bo możliwości większe. Nie, Europy nie wpędzi w jeszcze głębsze bagno, niż jest, Europa ma od tego swoich dużo lepszych ekspertów. Ale Polskę - tak!

Bo choćby wydatki na te wszystkie przyjęcia Europejczyków, przecież do Mac Donalda ich się nie zaprosi! Polska gościnność nie zezwoli.

A tam, na tych prezydencjalnych rautach, nie dość, że można będzie sobie pojeść i popić do woli, to ileż korzystnych dla obywatelskiej Polski kontaktów nawiązać! Biznesowych i nie tylko. Pracę, popłatną pracę, po - nie daj Boże - skończonej kadencji, załatwić. Na przykład.

Ciekawych możliwości wiele się rysuje, trudno wszystkie wymieniać, a i niepolitycznie by było, trzeba jakieś asy w rękawach zatrzymać, by mieć dobrą pozycję negocjacyjną.

 

Oczywiście, to wszystko, co ks. Arcybiskup mówi, że być powinno, to niby słuszne. Ok., oczywiście słuszne. Ale taakie niepraktyczne. Nie dla ludzi czynu. A już powoływanie się na wzór węgierski zupełnie nie na miejscu. Węgierskie ekscesy, jako niezgodne z europejskimi wartościami (tymi realnie praktykowanymi, a nie deklarowanym opium dla ludu) już się skończyły i przyjdzie czas, że i tam się porządek przywróci. Jak w Grecji.