Podzielone życie

Ludobójstwo w Rwandzie dzieli życie w tym kraju na to, co było „przed” i jest „po”. 20 lat od dramatu najważniejszym wyzwaniem pozostaje budowanie pojednania. Jego zaczynem jest krew rwandyjskich męczenników.

Musimy pamiętać o krzywdach, jakie nam wyrządzono – wysoka, atrakcyjna kobieta wypowiada te słowa spokojnym głosem. Przed nią grupka młodzieży. Dziewczęta zaczynają rozdzierająco płakać, nie wytrzymując grozy opowieści o ludziach, którzy zginęli w maleńkim kościele w Nyamata, przed którym stoimy. Przewodniczka pochodzi z plemienia Tutsi i jako jedna z nielicznych przeżyła rzeź w tym miejscu. Schroniła się wtedy nie w kościele, ale w okolicznych krzakach. Mówi o cierpieniu, oprawcach, pamięci, ani słowa o przebaczeniu, pojednaniu i wspólnym budowaniu dzisiejszej Rwandy przez Tutsi i Hutu. Nazwa Hutu pada tylko w kontekście wroga. Nyamata leży kilkadziesiąt kilometrów od stolicy kraju. W tutejszym kościele stłoczyło się ponad tysiąc osób, szukając w 1994 r. ratunku. Wszyscy zginęli. Ci, których nie trafiły kule, zostali dobici maczetami.

Godzina ciemności

W Rwandzie wysłuchałam wielu tragicznych opowieści. Jednak to, co widzę w tym kościele, jest porażające. Na ławkach stosy poplamionych zastygłą krwią ubrań. Otwarte tabernakulum, na ołtarzu brudny obrus, a na nim narzędzia zbrodni: maczety, noże, gwoździe, naboje… W kącie w stosie ubrań tkwi nadłamany krzyż. Przez podziurawiony kulami dach przebija się słońce. Kolana same się zginają, a usta odruchowo odmawiają: „Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie”. W tym miejscu, z którego starano się wygnać Boga, modlimy się za ofiary i oprawców, o pojednanie i pokój dla mieszkańców Kraju Tysięcy Wzgórz. Nigdy wcześniej ludzie nie byli tu zabijani w kościołach. W godzinie ciemności nawet tę świętość zbrukano. Po ludobójstwie prezydent Paul Kagame chciał, aby wszystkie kościoły, w których ginęli ludzie, pozostały tylko miejscami pamięci. Wiele starań nie tylko ze strony rwandyjskiego episkopatu było potrzeba, by uzyskać pozwolenie na przywrócenie ich do kultu. W miejscach rzezi prowadzone były modlitwy ekspiacyjne, świątynie na nowo konsekrowano. Pozostały znaki świadczące o dramacie. – Pamiętać trzeba, tylko wszystko zależy od tego, do czego ta pamięć ma prowadzić – mówi pracujący w Kibeho pallotyn ks. Zbigniew Pawłowski. W tamtejszym kościele parafialnym 5 tys. ludzi spłonęło żywcem. Gdy kapłan podnosi konsekrowaną Hostię, widzę nad nią nadpalone belki dachowe, niemego świadka rzezi. Kilka metrów stąd objawiała się Matka Boska i przestrzegała Rwandyjczyków przed tym, co się może wydarzyć, jeśli się nie nawrócą.

Ocaleni

Życie Cypriana Rugamby i Dafrozy Mukansangi nie było sielanką. Kiedy na świat przychodziły kolejne dzieci, mężczyzna prowadził hulaszcze życie. Pochodząca z głęboko wierzącej rodziny kobieta nie poddawała się, wybaczała mężowi jego niewierności, przygarnęła pod swój dach jego nieślubną córkę i modliła się o jego nawrócenie codziennie przez 20 lat. W tym czasie w pobliżu ich mieszkania trwały objawienia maryjne. Do Kibeho ściągały tłumy ludzi nie tylko z Rwandy, ale i z sąsiadujących z nią krajów. Cyprian prosi o pierwszą od dziesięcioleci spowiedź. Zamiast miłosnych piosenek zaczyna tworzyć poezję religijną. Jego pieśni do dziś śpiewane są w kościołach. Jak mówi pracujący w Butare karmelita o. Maciej Jaworski, dziś praktycznie cała Rwanda modli się utworami stworzonymi przez nawróconego Cypriana. Dalsze zmiany w ich życiu zachodzą pod wpływem spotkania we Francji ze Wspólnotą Emmanuel, którą przeszczepiają na rwandyjską ziemię. Należą do niej Hutu, Tutsi, Pigmeje. Jest 7 kwietnia 1994 r. Ledwo zaczęło świtać, gdy zebrana w kaplicy rodzina słyszy dobijanie się do bramy i krzyki rozsierdzonych bojówkarzy z oddziałów Interahamwe.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie...

    Kalendarz do archiwum

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
    1 2 3 4 5 6 7
    11°C Niedziela
    rano
    15°C Niedziela
    dzień
    17°C Niedziela
    wieczór
    15°C Poniedziałek
    noc
    wiecej »