Większość dni w roku pościła o chlebie i wodzie. Sypiała na gołej ziemi.
Zyta na świat przyszła w rodzinie biednych wieśniaków w 1218 r. niedaleko włoskiej miejscowości Lucca. Od 12 roku życia była służącą. Cicha, sumienna, pracowita, uprzejma, Zyta prowadziła surowe życie. Codziennie wstawała przed świtem i szła do kościoła.
Mówi o. Stanisław Tasiemski, dominikanin.
Zmarła po krótkiej chorobie 27 kwietnia 1272 r., po 42 latach służby w jednym domu. Do katalogu świętych wpisał ją papież Innocenty XII w roku 1696. Papież Pius XI, w roku 1935, ogłosił ją patronką miasta Lucca i służby domowej. Jest czczona także jako patronka ubogich dziewcząt.
W ikonografii św. Zyta przedstawiana jest z dzbanem, w którym woda przemieniła się w cudowny sposób w wino. Bywa ukazywana w fartuchu pełnym kwiatów, w które zamienił się chleb niesiony ubogim.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.