Choć Franciszkanie zaproponowali mu studia i przyjęcie święceń kapłańskich, to Paschalis pozostał skromnym bratem zakonnym. Był mistykiem.
Patronem dnia (17 maja) jest św. Paschalis Baylon , zakonnik.
Paschalis urodził się w Aragonii w Hiszpanii w 1540 r. Był pasterzem owiec i z powodu zaniedbanego wyglądu nie chciano przyjąć go do klasztoru. Kiedy miał 24 lata, jego pobożność i dar kontemplacji były już szeroko znane w okolicy. Franciszkanie zaproponowali mu studia i przyjęcie święceń kapłańskich. Paschalis jednak nie przyjął tej oferty. Pozostał skromnym bratem zakonnym. Był mistykiem. Miał szczególną cześć dla Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.
Mówi o. Stanisław Tasiemski, dominikanin.
Św. Paschalis zmarł w 1592 r. Pozostawił po sobie około 20 niewielkich traktatów dogmatycznych i ascetycznych. Z ich treści wynikałoby, że napisał je nie prosty brat zakonny, prawie analfabeta, ale wytrawny teolog.
Już w kilkanaście lat po śmierci, w 1618 roku, Paschalis został wyniesiony na ołtarze. Do katalogu świętych wpisał go w roku 1690 papież Aleksander VIII. Z racji jego szczególnego nabożeństwa do Eucharystii, Leon XIII ogłosił w roku 1897 św. Pachalisa patronem stowarzyszeń i kongresów eucharystycznych.
W ikonografii św. Paschalis przedstawiany jest w habicie lub jako pasterz, czasami z kijem pasterskim. Bywa ukazywany jako adorujący Chrystusa w monstrancji. Jego atrybutem jest także krzyż.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.