Benedykt XVI przyjął rezygnacje złożone w związku z ukończeniem przewidzianego prawem wieku przez prefekta Kongregacji ds. Biskupów, kard. Giovanniego Battistę Re oraz przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, kard. Waltera Kaspera.
Następcami zasłużonych purpuratów zostali: dotychczasowy arcybiskup Québecu, kard. Marc Ouellet – obejmie on Kongregację ds. Biskupów oraz biskup Bazylei w Szwajcarii, Kurt Koch. Papież ogłosił także nominację pierwszego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, którym został abp Salvatore Fisichella.
Kard. Marc Ouellet, urodził się 8 czerwca 1944 r. w Lamotte, w diecezji Amos jako trzecie z ośmiorga dzieci Pierre’a Ouellet i Grazielli z domu Michaud. Po studiach teologicznych w wyższym seminarium duchownym w Montrealu (w latach 1964-1968) uzyskał kościelny licencjat z teologii na Uniwersytecie w Montrealu. Święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1968 r.
Przez kolejne dwa lata pracował duszpastersko. Następnie nauczał filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w stolicy Kolumbii, Bogocie, kierowanym wówczas przez kanadyjską prowincję sulpicjanów. Wstąpił do tego zgromadzenia. Następnie studiował w Rzymie, gdzie w 1974 uzyskał licencjat z filozofii na Uniwersytecie św. Tomasza, „Angelicum”.
Był wykładowcą wyższych seminariów duchownych w Manizales w Kolumbii oraz w Montrealu w Kanadzie. W 1983 r. uzyskał doktorat z teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Był profesorem seminariów w Kolumbii i Kanadzie. W latach 1996-97 był wykładowcą Instytutu Jana Pawła II na Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, a następnie kierownikiem katedry teologii dogmatycznej na tej uczelni.
W marcu 2001 został mianowany sekretarzem Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan i 19 marca tego roku otrzymał sakrę biskupią z rąk Jana Pawła II. Jako motto swej posługi obrał słowa «Ut unum sint» - Aby byli jedno. Był też konsultorem Kongregacji ds. Nauki Wiary, Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, członkiem Międzydykasterialnej Komisji ds. Kościoła w Europie Wschodniej, sekretarzem Komisji ds. Relacji Religijnych z Judaizmem i członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej.
15 listopada 2002 r. został mianowany arcybiskupem metropolitą Québecu. Do kolegium kardynalskiego włączył go Jan Paweł II 21 września 2003 r. W październiku 2008 r. był relatorem generalnym 12 Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów obradującego pod hasłem: „Słowo Boże w życiu i misji Kościoła”. Jest członkiem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; ds. Edukacji Katolickiej; ds. Duchowieństwa; Papieskiej Rady ds. Kultury; Papieskiej Rady ds. Ameryki Łacińskiej; Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych; Rady Kardynałów ds. Studium Problemów Organizacyjnych i Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej oraz Rady Zwyczajnej Sekretariatu Synodu Biskupów.
Bp Kurt Koch urodził się 15 marca 1950 r. Emmenbrücke, w pobliżu Lucerny. Studiował teologię na Uniwersytecie Ludwiga-Maximiliana w Monachium oraz na Uniwersytecie w Lucernie. Studia ukończył w 1975 roku. Początkowo pracował jako świecki teolog w Sursee. Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1982 r. w Bazylei.
Przez trzy lata był wikariuszem w parafii Matki Boskiej w Bernie. W 1986 r. został wykładowcą dogmatyki i teologii moralnej w Instytucie Katechetycznym w Lucernie, w 1987 r. doktoryzował się, a w dwa lata później habilitował, po czym został profesorem dogmatyki, etyki, liturgiki i teologii ekumenicznej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Lucernie.
21 sierpnia 1995 r. został wybrany na biskupa diecezji Bazylea, a Jan Paweł II zatwierdził ten wybór 6 grudnia tego samego roku. Miesiąc później papież osobiście udzielił mu sakry biskupiej w bazylice watykańskiej. Jako swe biskupie hasło bp Kurt Koch obrał sobie słowa „Chrystus ma pierwszeństwo we wszystkim”, zaczerpnięte z Listu św. Pawła do Kolosan. Był on w latach 2007-2009 przewodniczącym episkopatu Szwajcarii. Opublikował ponad 60 książek i pism, również już jako biskup. Są wśród nich m.in. „Odwaga wiary (1979), „Eucharystia“ (2005) oraz – w tym samym roku - „Aby wszyscy byli jedno” poświęconą zagadnieniom ekumenizmu.
Pierwszy przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, abp Salvatore (Rino) Fisichella urodził się 25 sierpnia 1951 r. w Codogno, w diecezji Lodi niedaleko Mediolanu. Święcenia kapłańskie przyjął 13 marca 1976 r. z rąk papieskiego wikariusza dla Wiecznego Miasta, kard. Ugo Polettiego. Należy do prezbiterium diecezji rzymskiej. Wykładał teologię fundamentalną na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. 3 lipca 1998 r. Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji rzymskiej, a sakrę przyjął 12 września tego roku z rąk kard. Camillo Ruiniego.
18 stycznia 2002 r. Ojciec Święty mianował go rektorem Uniwersytetu Laterańskiego. Od 1994 r. jest duszpasterzem włoskich parlamentarzystów. W ostatnim okresie jej życia otaczał przyjaźnią włoską dziennikarkę i pisarkę, Oriannę Fallaci, która dzięki jego wstawiennictwu 29 sierpnia 2005 r. (rok przed śmiercią) uzyskała audiencję u Benedykta XVI. 17 czerwca 2008 r. Ojciec Święty powierzył mu kierowanie Papieską Akademią „Pro Vita”. Jest też członkiem Kongregacji Nauki Wiary oraz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.