Wielki Czwartek u ewangelików

Wielki Czwartek, jako pamiątka ustanowienia Wieczerzy Pańskiej, jest w liturgii Kościoła luterańskiego dniem radości i wdzięczności. Ołtarz jest nakryty na biało, a wierni w zborze śpiewają radosne: "Chwała Bogu na wysokościach". W czasie tego hymnu dzwony dzwonią po raz ostatni. Będą milczeć aż do jutrzni wielkanocnej.

Luterańska liturgia w Wielki Czwartek jest niezwykle uroczysta. To przypomnienie ustanowienia Wieczerzy Pańskiej. Nabożeństwo tego dnia zawiera elementy związane z ewangelicką tradycją. Wieczorem odbywają się nabożeństwa ze spowiedzią i Wieczerzą Pańską ze wspólnego kielicha.

Dla ewangelików Komunia święta ustanowiona podczas wieczerzy paschalnej przez Jezusa jest widzialnym znakiem Łaski Bożej. Luteranie wierzą, że w Sakramencie Ołtarza obecne jest Ciało i Krew Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina.

Zgodnie z nowym Prawem Kościelnym Kościół ewangelicko-augsburski w Polsce dopuszcza u siebie do Komunii świętej nie tylko ewangelików z Kościoła ewangelicko-reformowanego (kalwińskiego) i Kościoła ewangelicko- metodystycznego, z którymi jest w tzw. wspólnocie ambony i ołtarza, ale także chrześcijan, którzy wierzą w realną obecność Chrystusa w Wieczerzy Świętej.

W Polsce żyje obecnie około 80 tys. luteran, z czego prawie połowa na Śląsku Cieszyńskim.