To lektura obowiązkowa, zwłaszcza dla ludzi, którzy czują na sobie odpowiedzialność za Kościół (biskupów, księży, świeckich liderów). Przypomnę, że George Weigel jest świeckim teologiem i publicystą, liderem waszyngtońskiego think tanku zajmującym się monitorowaniem sceny polityczno-społecznej z perspektywy etyki judeochrześcijańskiej. W Polsce znany jest głównie z dwutomowej biografii św. Jana Pawła II („Świadek nadziei” i „Kres i początek”).


1. Katolicyzm ewangeliczny to przyjaźń z Jezusem Chrystusem. Czymś innym jest wiedza o Jezusie (katechizmowo-formułkowa), czymś innym znajomość z Jezusem. Nie chodzi o przeciwstawianie sobie tych rzeczywistości, ale o akcent. Katolicyzm ewangeliczny akcentuje osobiste spotkanie z Panem, więzi, przyjaźń ze Zmartwychwstałym żyjącym w Kościele, w słowie Bożym i sakramentach.

Postulaty reformy ewangelicznej


To w istocie powrót do św. Piotra. Tą przetartą drogą idzie papież Franciszek. Co do reformy kurii, autor przypomina, że wbrew utrwalonej opinii nie jest to jakaś gigantyczna machina. Około 1,2 mld katolików obsługuje centralna administracja licząca ok. 3 tys. osób. Jeśli pomyślimy, ile osób zatrudniają urzędy państwowych biurokracji, zrozumiemy, że to naprawdę mała liczba. Sposób jej organizacji jest czymś drugorzędnym. Ważne jest to, aby ta organizacja coraz lepiej służyła rozwojowi misji, wierności prawdzie i była autentycznym wsparciem posługi papieskiej.