Edward Kabiesz: Nie boi się Pani narazić środowiskom związanym z działalnością charytatywną? Czytając „Świat według Janki”, odniosłem wrażenie, że miliony dolarów wydawane na pomoc uchodźcom na świecie są w znacznej części marnotrawione. 


W książce pisze Pani, że organizacje pozarządowe płacą rządowi Sri Lanki lub właścicielom ziemskim duże pieniądze za wynajmowanie terenów pod pola namiotowe dla uchodźców. To zakrawa już na skandal. 


Chyba ktoś jednak czuwa nad celowością udzielania tej pomocy stosownie do potrzeb uchodźców?


I żyją tam latami.


Krytycznie odnosi się Pani do form pomocy dla uchodźców palestyńskich.