Metropolita lubelski zapowiedział synod archidiecezji lubelskiej

ag

dodane 29.03.2019 09:45

Abp Stanisław Budzik zapowiedział synod archidiecezji lubelskiej. Będzie to trzecie takie wydarzenie w historii lokalnego Kościoła, które ma zdiagnozować stan obecny i wyznaczyć drogę na następne lata.

Lubelscy biskupi na konferencji dziekanów, podczas której zapadła decyzja o zwołaniu synodu. Agnieszka Gieroba /Foto Gość Lubelscy biskupi na konferencji dziekanów, podczas której zapadła decyzja o zwołaniu synodu.

Abp Stanisław Budzik w specjalnym liście do wiernych przedstawia historię synodów i wyjaśnia ich znaczenie. Możemy tam przeczytać m.in.: "Tradycja synodalna zakorzeniona jest w Kościele już od pierwszych wieków. W Dziejach Apostolskich czytamy, że Apostołowie zebrali się w Jerozolimie, aby rozstrzygnąć ważny spór dotyczący przyjmowania pogan do wspólnoty Kościoła. Decyzje jakie podjęto na tym zgromadzeniu miały charakter epokowy, zadecydowały o dynamicznym rozwoju chrześcijaństwa i o jego ekspansji na cały znany wówczas świat".

Znaczenie synodu diecezjalnego od strony prawnej i duszpasterskiej zostało potwierdzone na Soborze Watykańskim II. Ojcowie soborowi rozumieli synod nie tylko jako zgromadzenie kształtujące lokalne prawo Kościoła, ale przede wszystkim jako skuteczne narzędzie odnowy duszpasterskiej.

- Synod ma za zadanie pogłębiać życie religijne, pobudzać działania duszpasterskie oraz promować świętość kapłanów i świeckich. Soborowa nauka o Kościele jako ludzie Bożym pozwoliła odczytać synod jako wspólną drogę, ponieważ posługa biskupa nie może być wypełniana w sposób odizolowany, lecz w duchu wspólnoty, w łączności z całym ludem Bożym - wyjaśnia abp Stanisław Budzik.

Zadaniem zgromadzeń synodalnych jest promowanie komunikacji i wymiany opinii pomiędzy reprezentantami różnych środowisk diecezjalnych. Ta wymiana winna służyć wspieraniu wychowania katolickiego, formacji w wierze i kształtowaniu sumień. Uczestnictwo w procesie synodalnym ma pogłębiać świadomość przynależności do Kościoła i odpowiedzialność za jego misję ewangelizacyjną. Winno wzmacniać jedność między biskupem i prezbiterium oraz między kapłanami i wiernymi świeckimi. Spotkania synodalne i obrady stwarzają okazję do pogłębionej analizy potrzeb i celów duszpasterskich, do korekty, jeśli trzeba, błędów dotyczących wiary i obyczajów czy sprawowania liturgii.

Synod diecezjalny może być zwołany, jeżeli zaistnieją ku temu okoliczności. Ocenia je biskup diecezjalny po wysłuchaniu Rady Kapłańskiej. Nie muszą to być problemy wielkiej wagi, wymagające korekty czy usprawnienia. Także długi czas od poprzedniego synodu jest wystarczającym powodem do zwołania nowego. Synod diecezjalny należy rozumieć jako szansę na pogłębioną diagnozę rzeczywistej sytuacji w diecezji, jako miejsce przygotowania programu duszpasterskiego oraz pomoc w odnowie życia chrześcijańskiego.

Pierwszy Synod Diecezji Lubelskiej został zwołany przez biskupa Mariana Leona Fulmana. Wcześniej, w czasach zaboru rosyjskiego, przeprowadzenie synodu nie było możliwe. Celem pierwszego synodu, który odbył się od 25 do 27 września 1928 roku, było uporządkowanie prawa diecezjalnego w oparciu o opublikowany wcześniej Kodeks Prawa Kanonicznego. Przygotowane uprzednio projekty statutów synodalnych zostały odczytane i przedyskutowane na trzech sesjach publicznych w katedrze i podczas czterech zebrań ogólnych w seminarium duchownym. Statuty synodalne, podpisane przez biskupa Fulmana i opublikowane, zaczęły obowiązywać od 31 marca 1929 roku. w tym roku od tamtego momentu mija dokładnie 90 lat.