Szef biura WFP w prowincji Ituri, Olivier Nkakudulu, podkreślił, że epidemia i brak bezpieczeństwa żywnościowego są ze sobą bezpośrednio powiązane. Jak zaznaczył, mieszkańcy terenów objętych kwarantanną nie będą przestrzegać zaleceń sanitarnych, jeśli nie otrzymają wsparcia żywnościowego.

- Ludzie będą szukać jedzenia. Będą chodzić na targowiska, a tam mogą zakażać kolejne osoby - powiedział Nkakudulu.

Według danych ONZ ponad 26,5 mln mieszkańców Demokratycznej Republiki Konga cierpi obecnie z powodu ostrego głodu. Tymczasem dyrektor generalny WHO, Tedros Adhanom Ghebreyesus, poinformował, że liczba podejrzewanych przypadków Eboli przekroczyła już 900, a liczba podejrzewanych zgonów wynosi ponad 220.

Obecne ognisko choroby przez wiele tygodni rozwijało się niezauważenie. Służby medyczne początkowo testowały pacjentów pod kątem bardziej rozpowszechnionego szczepu zairskiego, zanim ustalono, że epidemię wywołał znacznie rzadszy szczep Bundibugyo.

Do najbardziej dotkniętych miejscowości, Bunii, Rwampara i Mongbwalu, dostarczono drogą lotniczą tony pomocy humanitarnej. Działania służb medycznych utrudnia jednak brak zaufania mieszkańców. Dwa z trzech utworzonych centrów leczenia zostały podpalone przez lokalną ludność.

Sytuację dodatkowo pogłębiają problemy finansowe. WFP szacuje, że w tym roku organizacji brakuje 218 mln dolarów na prowadzenie działań pomocowych.

Eksperci ds. zdrowia podkreślają również, że ubiegłoroczne ograniczenia pomocy międzynarodowej ze strony USA oraz innych zamożnych państw poważnie osłabiły możliwości reagowania we wschodniej części DR Konga na epidemie chorób zakaźnych.

Organizacjom pomocowym brakuje podstawowego wyposażenia, m.in. osłon twarzy, kombinezonów ochronnych, testów diagnostycznych, worków na ciała oraz materiałów potrzebnych do bezpiecznego pochówku ofiar.