Rufus, żalisz się, że: "Czy wiecie co to znaczy nie móc przyjmować przez 27 lat Jezusa?". Zapewniam Cię, że przy zachowaniu Przykazań, wybierając drogę czystości i wierności zobowiązaniom wynikającym z Przymierza Małżeńskiego, całkiem realne i jak najbardziej możliwe jest przystępowanie do Stołu Pańskiego. W każdym razie żyją na tym świecie małżonkowie, którzy mimo kryzysu (nieraz bardzo ciężkiego) w ich związku czy odejścia, porzucenia przez współmałżonka, wybrali drogę wierności i wiary w uzdrowieńczą moc sakramentu. Oni cały czas z tej łaski korzystają, pogłębiają swoją więź z Bogiem i przez tę swoją wierną postawę na wzór postawy Ojca Syna Marnotrawnego są nieustannie otwarci na pojednanie ze wspólmałżonkiem. Tą swoją wierną postawą pomagają powrócić swoim marnotrawnym współmałżonkom. I tak właśnie urzeczywistnia się sakramentalna więź nawet w sytuacjach ekstremalnych trudności. Bóg dzięki postawie wierności i zawierzeniu przynajmniej jednego z małżonków działa z cała swoją sakramentalną mocą, uzdrawiając ich serca, przygotowując do pojednania. Oczywiście, że do człowieka jednak należy to ostatnie decydujące słowo czy odpowiedzieć Bogu tak. Tym niemniej przy takiej postawie wierności szanse na uzdrowienie związku są ogromne! Taka postawa jest dosłowną realizacją słów papieża JP II, który powiedział, że małżeństwo jest drogą do świętości, do uświęcania się małżonków. Nasz papież powiedział również, że bez trudności człowiek nie rozwinie się duchowo.
Zapraszam Cię na stronę wiernych małżonków wiernych złożonym przyrzeczeniom małżeńskim – na stronę wspólnoty wiernej miłości: www.sychar.org

Ten sam papież przed swoją śmiercią w styczniu 2005 r. w przemówieniu do Roty Rzymskiej 29 stycznia 2005 roku powiedział (za KAI):
"W czasie dorocznej audiencji dla Roty Rzymskiej z okazji inauguracji roku sądowego, Jan Paweł II mówił o moralnym wymiarze pracy sędziów i sądów kościelnych. Papież przyznał m.in., że "interesy indywidualne i zbiorowe mogą skłonić strony do uciekania się do kłamstwa a nawet korupcji w celu osiągnięcia pozytywnego dla siebie orzeczenia".
"Od tego niebezpieczeństwa nie są wolne nawet procesy kanoniczne, w których do głosu dochodzą interesy nie mające na celu ustalenia prawdy" - ubolewał Jan Paweł II.
Papież zwrócił następnie uwagę na inne niebezpieczeństwo: "W imię rzekomych wymagań duszpasterskich pojawiły się głosy proponujące, aby uznać za nieważne związki całkowicie nieudane. Dla osiągnięcia takiego rezultatu sugeruje się zachowanie pozorów proceduralnych i substancjalnych, maskując nieistnienie prawdziwego procesu".
Ojciec Święty podkreślił, że stoi to w sprzeczności "z elementarnymi zasadami norm i nauczania Kościoła" i potępił. tego rodzaju zachowania.
"Dzięki Bogu nie brakuje wiernych, których sumienie nie pozwala się oszukać, a wśród nich jest wcale niemało takich, którzy choć osobiście przeżywają kryzys małżeński, gotowi są rozwiązać go wyłącznie na drodze prawdy. Należy nie poddawać się lękowi przed prawdą, który niekiedy może być podyktowany obawą przez urażeniem innych osób" - podkreślił Jan Paweł II i dodał: "Sędzia, który faktycznie postępuje jak sędzia, to znaczy sprawiedliwie, nie pozwala, aby wpływały na niego ani uczucia fałszywego współczucia dla osób, ani fałszywe wzory myślenia, nawet jeżeli są one rozpowszechnione w środowisku".
Papież ostrzegł przed próbami "oddzielenia praw Kościoła od Nauk Urzędu Nauczycielskiego, jak gdyby należały one do dwóch oddzielnych sfer, z których pierwsza jako jedyna miałaby mieć wiążącą moc prawną, druga zaś miałaby znaczenie czysto orientacyjne i postulatywne". Jan Paweł II skrytykował na koniec "fałszywy pośpiech" w prowadzeniu niektórych spraw sądowych "ze szkodą dla prawdy"."
Źródło: http://ekai.pl/europa/?MID=8925

Myślę, ze podstawowym warunkiem do uzdrowienia sytuacji w Polsce jest natychmiastowe zaprzestanie pracy komisji kościelno-rządowej w sprawie restytucji mienia, do czasu wyjaśnienia wszystkich przepływów nawet na prywatne konta, wszystkich członków zainteresowanych stron. Wówczas do głosu będą mogli dojść ludzie nie uwikłani w zyski materialne, nakierowani na wartości duchowe.
Skoro wszyscy w hierarchii są rozgorączkowani materialnie, a nieliczni prawi są tchórzliwi i nie mają odwagi przeciwstawić się złu (komunię na rękę przegłosowano jednogłośnie) nie ma co rozważać szczegółów kanonów.
I tak kiedyś Kościół był gotowy dla przykazań utracić Króla i Anglię, dziś pełza dla kilku marnych srebrników od Kowalskiego i Nowakowej, bez litości dla innych których karmi się świadectwem złego.


Traktowanie ciąży jako przymusu usprawiedliwiającego unieważnienie małżeństwa to już curiosum i niegodziwość. Jest to namacalny dowód, że dzisiejsze praktyki kościoła wiodą maluczkich na zatracenie.

Nie bardzo rozumiem tej wielkiej presji. Czymże są podania wielu ludzi w porównaniu do odmowy Henrykowi angielskiemu.
Myślę, że ksiądz pisząc ten artykuł doskonale wie, ze unieważnianie małżeństw to powszechna fikcja w np. Polsce, łamane są wszelkie przykazania, gaszone sumienia. Nie są problemem upadli kapłani – przecież są księżą, którzy notorycznie pomagają Urbanowi w procesach, albo bronią artystek zanurzających krzyż w moczu. Smutne jest to, że przymyka na to oko ogół księży i większość polskich biskupów. I tylko z taką pewną nieśmiałością ktoś napisze felieton obarczający winą „nachalne próby nadużywania”. Strażnicy wiary, co mieli być jak szczekające psy i gotowi na śmierć męczennicy wiary, czują dyskomfort (jak młode pensjonarki), bo są nagabywani.
Sądzę, że artykuł jest jakąś próbą nakierowania opinii na zło, jakie pleni się w Polsce. Jest to smutne, że księżą muszą obawiać się mówić wprost. Podobnie jak przy lustracji, a zupełnie muszą milczeć przy aferach gruntowych.

Teraz rosnie nam społeczeństwo , ktore jest niedostosowane do zycia ,a w małżenstwie ,ze wszystkimi jego radosciami i problemami w szczegolności.Może trzeba przeprowadzac jakieś badania /tak jak u dzieci, ktore mają iśc wcześniej do szkoly niz ich rowiesnicy-czy są dobrze rozwinięci psychicznie i emocjonalnie/,przed ślubem,przy spisywaniu protokołu czy przyszli malżonkowie są na tyle dostosowani pod względem psychicznym i emocjonalnym, żeby mogli brac ślub.Jeśli Kościól będzie ustępował i pod wplywem z zewnątrz będzie unieważnial małżeństwa to bedzie to jeszcze jeden argument dla przeciwnikow malżeństw sakramentalnych.