Pod hasłem „Salwatorianki solidarne w promowaniu nadziei i życia" w Rzymie obraduje kapituła generalna zgromadzenia Sióstr Boskiego Zbawiciela.
Bierze w niej udział 60 sióstr z ponad 20 krajów świata. Na kolejną sześcioletnią kadencję przełożoną generalną wybrana została siostra Theresinha Joana Rasera. Pochodzi ona z Brazylii i pełni również funkcję Przewodniczącej Unii Wyższych Przełożonych Generalnych zakonów żeńskich. Jak podkreśla s. Patrycja Garbacka wielkim wyzwaniem, ale jednocześnie bogactwem jest międzynarodowość zgromadzenia. „Jest to bardzo istotny aspekt inkulturacji, również inkulturacji naszego charyzmatu. To że siostry pochodzą z terenów na których pracują daje im łatwość znajomości kultury” – podkreśla s. Grabacka. Podczas kapituły salwatorianki „w sposób szczególny dziękują Bogu za to, że mimo spadku powołań ciągle jest prężność apostolska”. Siostry towarzyszą ludziom na wszystkich etapach życia. „Zajmujemy się pracą z dziećmi, ich wychowaniem oraz nauczaniem. Bardzo istotna jest praca z ludźmi chorymi. Pracujemy w szpitalach, domach starców i hospicjach. Zaangażowane jesteśmy w pracę parafialną oraz naukową” – mówi s. Grabacka. Nawiązując do tematu kapituły „Salwatorianki solidarne w promowaniu nadziei i życia” wskazuje, że wyznacza on trzy płaszczyzny posługi salwatorianek: solidarność, życie i nadzieję. We wszystkich tych aspektach widzimy szereg wyzwań stojących przed naszym zgromadzeniem. Ciągle wyzwaniem jest spadek powołań oraz starzenie się sióstr szczególnie w Europie i Stanach Zjednoczonych. Najwięcej powołań mamy w Azji, konkretnie w Indiach. Są również powołania afrykańskie: Kongo i Tanzania” – s. Garbacka. Wskazuje przy tym, że jest to zdecydowany nurt i jakaś tendencja, która z roku na rok coraz bardziej się potwierdza.
"Śmiało można powiedzieć, że pielgrzymujemy. My przedstawiciele władz państwowych (...)".
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.