Książę - rycerz Chrystusowy

Ojciec Michał zginął w czasie Powstania Warszawskiego 6 września 1944 r. Na uroczystości zorganizowane przez proboszcza ks. Stanisława Stęchłego licznie przybyli duchowieństwo, siostry zakonne i wierni oraz pielgrzymki z archidiecezji przemyskiej. Obecni byli dominikanie z Krakowa (jeden z nich - o. Feliks Bednarski, był z ojcem Michałem w nowicjacie) oraz z Rzeszowa, jak również prałaci z kapituły jarosławskiej (ojciec Michał otrzymał święcenia kapłańskie w kościele OO. Dominikanów w Jarosławiu w 1931 r.). Przybyły też Elżbieta Krainska z d. Czartoryska, siostra Pawła Czartoryskiego - bratanka błogosławionego Michała, i Irena Bylicka, córka Pawła Czartoryskiego, z rodzinami, a także parafianka z Wygarek, która uczestniczyła w prymicji ojca Michała w 1931 r. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. bp Adam Szal, sufragan przemyski. Odprawiona ona została przy ołtarzu polowym w parku, w pobliżu pałacu książąt Czartoryskich, zamienionego na Dom Opieki Społecznej. - Ojciec Michał Czartoryski świadom był niebezpieczeństwa, jakie mu groziło ze strony Niemców, ale zapewne wierzył w to, że trwając przy cierpiących, trwa przy Chrystusie. Gdyby ich porzucił, porzuciłby samego Chrystusa - mówił w homilii ks. bp Szal. Sufragan przemyski zwrócił uwagę, że przykład błogosławionego uczy nas, jak mamy być świadkami wiary, w jaki sposób przyjąć apostolstwo, jak pić kielich trudu i jak cierpieć dla Chrystusa. Uroczystości zakończyły się procesją, podczas której przeniesiono obraz bł. ojca Michała z ołtarza polowego do kaplicy parafialnej.