List Ojca Świętego Benedykta XVI do chińskich katolików, ściślej - do biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych świeckich Kościoła katolickiego w Chińskiej Republice Ludowej, noszący datę 27 maja 2007 r. - jest znaczącym wydarzeniem w życiu Kościoła Powszechnego o uważa o. A. Koprowski SJ, dyrektor programowy RV.
Większość z nich zwróciła się potem do Ojca Świętego, przedstawiając swoje racje przyjęcia sakry biskupiej i prosząc o uznanie ich jedności z Papieżem i z całym Kościołem Powszechnym. Papieże (Jan Paweł II, potem Benedykt XVI) za każdym razem rozpatrywali każdą sprawę z osobna, często zasięgając opinii biskupów sąsiadujących z zainteresowanym – i dawali zgodę, tym samym „przywracając konkretnego biskupa do grona następców Apostołów”. W Liście Ojciec Święty Benedykt XVI apeluje o większą „czytelność znaków”. Prosi, by ci biskupi jasno informowali wiernych o swojej prośbie i o przywróconej jedności. Zarazem zwraca uwagę na to, że sakramenty przez nich, jak również nawet przez tych konsekrowanych bez zgody Papieża, którzy do dziś nie poprosili o przywrócenie ich jedności z Następcą Piotra, są ważne. A wierni świeccy, nie mając innej możliwości, mogą i powinni korzystać z Eucharystii i innych sakramentów w kościołach przez nich obsługiwanych. Warto może dodać, że w punkcie 18. List Papieża odwołuje uprawnienia i nadzwyczajne wskazania duszpasterskie, udzielone dawniej przez Stolicę Apostolską potajemnie. Chodzi o tzw. „8 punktów kardynała Tomko”, poufny dokument z 3 października 1988 roku, kiedy kardynał Tomko był Prefektem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Dokument ten zabraniał koncelebrowania z biskupami konsekrowanymi bez zgody Papieża, uczestniczenia w Mszach św. sprawowanych przez kapłanów wyświęconych przez tych biskupów. Zarazem dawał uprawnienia biskupom konsekrowanym z nominacji papieskiej na konsekrowanie innych biskupów. Ojciec Święty Benedykt XVI podkreśla, że sprawa nominacji biskupich jest najtrudniejszym problemem w relacjach między Stolicą Apostolską a władzami chińskimi. Władze bowiem są niezwykle wrażliwe na społeczne znaczenie, jakie ma biskup. Jednak – podkreśla Papież – niezależność Kościoła w tym punkcie jest istotna, dotyka „serca Kościoła”. Dotyczy gwarancji jedności Kościoła i hierarchii katolickiej. Jest też powszechnie uznawana przez prawo międzynarodowe, które widzi w tym element słusznej wolności religijnej przysługującej jednostkom i wspólnotom. Papież zwraca uwagę na potrzebę większego skupienia się – przy zgłaszaniu jemu i Stolicy Apostolskiej kandydatów do biskupstwa – na profilu osobowościowym kandydatów. Winni to być naprawdę ludzie wiary, solidni kapłani, cieszący się szacunkiem wśród wiernych, mający już pewne doświadczenie duszpasterskie.
"Śmiało można powiedzieć, że pielgrzymujemy. My przedstawiciele władz państwowych (...)".
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.