Równoczesne wpisanie w poczet błogosławionych tak wielu męczenników ukazuje, że złożenie najwyższego świadectwa krwi nie jest wyjątkiem zarezerwowanym tylko dla niektórych, lecz stanowi rzeczywistą możliwość dla całego ludu chrześcijańskiego. Benedykt XVI zwrócił na to uwagę odmawiając w południe z wiernymi Anioł Pański.
Poniej publikujemy pełny tekst papieskiego wystąpienia. Drodzy bracia i siostry! Dziś przed południem, tu na Placu św. Piotra, beatyfikowanych zostało 498 męczenników, zamordowanych w Hiszpanii w latach trzydziestych ubiegłego stulecia. Dziękuję kardynałowi José Saraivie Martinsowi, prefektowi Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, który przewodniczył tej ceremonii i kieruję serdeczne pozdrowienie do pielgrzymów przybyłych w związku z tą radosną okazją. Jednoczesne wpisanie w poczet błogosławionych tak wielkiej liczby męczenników dowodzi, że najwyższe świadectwo krwi nie jest wyjątkiem zastrzeżonym dla niektórych jednostek, ale realistyczną możliwością dla całego ludu chrześcijańskiego. Mamy tu bowiem do czynienia z mężczyznami kobietami, różniącymi się wiekiem, powołaniem i pochodzeniem społecznym, którzy przypłacili życiem swoją wierność Chrystusowi i Jego Kościołowi. Doskonale pasują do nich słowa św. Pawła, które słyszymy w liturgii dzisiejszej niedzieli: "Albowiem krew moja - pisze Apostoł do Tymoteusza - już ma tam być wylana na ofiarę chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem" (2 Tm 4, 6-7). Paweł, uwięziony w Rzymie, widzi zbliżającą się śmierć i kreśli bilans pełen wdzięczności i nadziei. Jest pogodzony z Bogiem i z sobą samym, mając świadomość, że poświęcił całe życie nie oszczędzając się na służbie Ewangelii. Miesiąc październik, w szczególny sposób poświęcony pracy misyjnej, zamyka się więc tym świetlanym świadectwem męczenników hiszpańskich, którzy dołączają do męczenników Albertiny Berkenbrock, Emmanuela Gómeza Gonzálesa i Adilio Daroncha oraz Franza Jägerstättera, ogłoszonych w ubiegłych dniach błogosławionymi w Brazylii i w Austrii. Ich przykład świadczy o tym, że chrzest zobowiązuje chrześcijan do odważnego udziału w szerzeniu Królestwa Bożego, aż po - jeśli to konieczne - ofiarę z własnego życia. Nie wszyscy, oczywiście, wezwani są do krwawego męczeństwa. Istnieje jednak męczeństwo "bezkrwawe", które jest nie mniej znamienne, jak męczeństwo Celiny Chludzińskiej Borzęckiej, żony, matki rodziny, wdowy i zakonnicy, beatyfikowanej wczoraj w Rzymie: jest milczące i heroiczne świadectwo wielu chrześcijan, którzy żyją Ewangelią bez kompromisów, wykonując swoje obowiązki i wielkodusznie oddając się posłudze ubogim. To męczeństwo zwyczajnego życia jest jakże ważne w zeświecczonym społeczeństwie naszych czasów. To pokojowa batalia miłości, jaką każdy chrześcijanin, podobnie jak Paweł, musi niestrudzenie toczy; wyścig służący szerzeniu Ewangelii, w którym bierzemy udział aż do śmierci. Niechaj pomoże nam i towarzyszy w tym naszym codziennym świadectwie Maryja Panna, Królowa Męczenników i Gwiazda Ewangelizacji. Po polsku Papież powiedział: „Pozdrawiam serdecznie Polaków, a szczególnie obecnych tu uczestników wczorajszej beatyfikacji Matki Celiny Borzęckiej, założycielki sióstr zmartwychwstanek. Bóg prowadził ją do świętości przez różne koleje życia, które streszczają słowa: żona, matka, wdowa, siostra zakonna. Swoim przykładem uczy nas, że każde powołanie służy uświęceniu i apostolstwu. Niech jej fascynacja Chrystusem zmartwychwstałym umacnia naszą nadzieję. Cieszę się z wami i serdecznie błogosławię”. Po południu pielgrzymi przybyli do Rzymu na beatyfikację Matki Celiny Borzęckiej uczestniczyli w Mszy dziękczynnej. Eucharystię w Bazylice Matki Boskiej Większej sprawował kard. Edmund Casimir Szoka.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.