Sejm uchwalił dziś poprawkę posła Eugeniusza Czykwina umożliwiającą przekazanie z budżetu państwa 1,5 mln zł na renowację budynku Supraskiej Ławry - donosi portal cerkiew.pl
Poprawka w sprawie Supraśla została odrzucona podczas głosowania w Sejmie. Zabiegi i mediacje posła, który jest także redaktorem naczelnym „Przeglądu Prawosławnego”, doprowadziły do uchwalenia jej w Senacie. 9 stycznia podczas głosowania nad budżetem na 2009 rok, Sejm przyjął poprawkę Czykwina (421 głosów „za”, 5 głosów „przeciw”, nikt się nie wstrzymał). 1,5 mln dotacji pozwoli mnichom supraskiego monasteru na kontynuowanie prac przy dzwonnicy i na zakończenie renowacji zewnętrznej pozostałych budynków monasterskich. Za pieniądze z poprzedniej dotacji (także 1,5 mln zł) przyznanej dzięki inicjatywie tego samego posła, w 2008 roku wykonano remont dzwonnicy (zabrakło na blachę i pokrycie dachu). Ostatnia poprawka budżetowa posła Eugeniusz Czykwina, jak i poprzednia, to jedyne poprawki zgłoszone przez posłów z Podlasia, które zostały uchwalone podczas głosowań nad budżetem państwa. Pierwszą cerkiew i klasztor w Supraślu ufundował w 1550 roku Aleksander Chodkiewicz, wojewoda nowogrodzki, który sprowadził tam mnichów z Ławry Pieczerskiej w Kijowie. Przez pierwsze sto lat klasztor supraski pozostawał pod jurysdykcją prawosławną i był nawet wizytowany przez patriarchę Konstantynopola. Unię brzeską przyjął - według różnych źródeł - w 1601 lub 1604 roku. Przy unii klasztor trwał przez 236 lat; w 1839 roku Moskwa ostatecznie zlikwidowała obrządek unicki, a katoliccy zakonnicy, którzy doprowadzili ośrodek do świetności, w tym wznieśli owe sporne do dziś budynki, zostali brutalnie przegnani. Mnisi prawosławni byli gospodarzami klasztoru do 1915 r. W latach 1930-1950 posługę religijną pełnili tam katoliccy księża salezjanie. W 1950 r. po zajęciu klasztoru przez państwo, został umieszczony w nim zespół szkół mechanizacji rolnictwa. W 1991 roku dwa spośród klasztornych obiektów - cerkiewkę św. Jana Teologa z 1890 r. i przylegający do niej budynek - zostały przekazane Kościołowi prawosławnemu, który przystąpił do rekonstrukcji także innych budynków. We wrześniu 1993 r. rząd podjął decyzję o nieodpłatnym przekazaniu parafii prawosławnej także trzech pozostałych obiektów: pałacu archimandrytów, głównego gmachu klasztoru i dzwonnicy z bramą wejściową. Decyzję tę zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Kuria Metropolitalna w Białymstoku, która także wniosła pozew do sądu wojewódzkiego o przyznanie jej praw własności do tych trzech budynków. Argumentowano, że przez większość swej historii klasztor należał do Kościoła rzymskokatolickiego.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.