Krzyż ostrzega i woła o mądrość

Krzyż mogilski jest znakiem wiary, miłości i nadziei naszych praojców w tysiącletniej historii tej ziemi – mówił kard. Stanisław Dziwisz w Nowej Hucie podczas Mszy św. z racji 50. rocznicy obrony krzyża. 27 kwietnia 1960 roku mieszkańcy Nowej Huty stanęli w obronie krzyża po tym, jak władze, które początkowo zgodziły się na budowę kościoła, nakazały usunięcie symbolu wiary z robotniczej dzielnicy.

Za KAI publikujemy treść homilii:

Drodzy Bracia Kapłani,
Szanowni Przedstawiciele Władz i Rady Miasta Krakowa, Parlamentarzystów i NSZZ „Solidarność”,
Drodzy Bracia i Siostry,

1. W czasie narodowych rekolekcji, po tragicznym wypadku na katyńskiej ziemi, ciągle jeszcze z sercem ściśniętym, w czas narodowej żałoby, postawieni wobec majestatu śmierci, która - jak pisze poeta (ks.Wacław Buryła) -„zerwała ludzi, jak owoc i włożyła do kieszeni Bogu - na zawsze”, przyszliśmy do stóp Krzyża, świadka wydarzeń sprzed 50-ciu lat na nowohuckiej ziemi. Krzyża, na którym napis głosi i przypomina: „W tym miejscu 27 kwietnia 1960 roku mieszkańcy Nowej Huty z ogromną odwagą i pełni wiary bronili Krzyża usuwanego przez komunistyczną władzę”.

Przyszliśmy przypomnieć i ocalić od zapomnienia te niezwykłe wydarzenia.

Zanim młode pokolenie Polaków weźmie na siebie odpowiedzialność za Polskę, mamy wszyscy, zwłaszcza żyjący świadkowie tych wydarzeń, obowiązek powiedzieć wschodzącemu pokoleniu, co nasze oczy widziały, czego doświadczały serca, jakie drogi wiodły nas ku wolności.

Niech w uszach naszych pozostaną niezatarte słowa Mojżeszowej przestrogi: „tylko się strzeż i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy, by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków”. I jeszcze napominał: „niech się twe serce nie unosi pychą, nie zapomnij o twoim Bogu, który cię wywiódł z domu niewoli” (Pwt 4,9-14).
Winniśmy, jak wiano najdroższe, prawdę tamtych dni sprzed 50-ciu lat przekazać młodym Polakom.

2. Przyszliśmy, aby przeżyć godzinę wdzięczności, aby wszystkim, którzy za wiarę ojców, przyniesioną na tę ziemię ze wszystkich zakątków Ojczyzny, i za umiłowanie Krzyża Chrystusowego, będącego dla nich znakiem tego, w co wierzą, cierpieli, przelewali krew, ryzykowali życie, - aby im wszystkim powiedzieć „Bóg zapłać”!

Przyszliśmy im powiedzieć: to także wam zawdzięczamy i kościół „Arki Pana”, i pomnik tamtych dni - kościół Najświętszego Serca Jezusowego, i wszystkie kościoły w Nowej Hucie, która miała być miastem bez kościołów i bez Boga. Kościoły, o których mówił Czcigodny Sługa Boży Jan Paweł II, że są: „wystane, wyklęczane, wymodlone, wycierpiane, waszą wiarą, waszą żarliwą, niezłomną postawą”.

W podobnym duchu mówił w maju 1971 r. Prymas tysiąclecia Ks. Kard. Stefan Wyszyński: „To, czego dokonaliście, i co wywalczyliście, jest wyznaniem waszej wiary. Nacierpieliście się dużo, ale cierpienie wasze owocuje”. W ówczesnych środkach przekazu wyzywano was: „antyspołeczne szumowiny” (Gomółka), elementy klerykalno-sfanatyzowane” (Lowell), a to byli prości, zwyczajni Polacy, budowniczy tego miasta i równocześnie nadzwyczajni w swej odwadze, determinacji w obronie swej wiary i umiłowaniu Krzyża Chrystusowego.

3. Kiedy po 10 latach budowy kombinatu i miasta, po odwilży politycznej zaświtała nadzieja na „socjalizm z ludzką twarzą”, Ks. Arcybiskup Eugeniusz Baziak poświęcił na tym miejscu Krzyż, by był początkiem nowej świątyni dla mieszkańców naszego miasta - zresztą za zgodą najwyższych władz.

Gdy 2 listopada 1959 r. cofnięto bezprawnie pozwolenie na budowę świątyni, a w kwietniu 1960 r. usiłowano usunąć Krzyż, mieszkańcy stanęli do spontanicznej, solidarnej obrony Krzyża i rozpoczętej już budowy kościoła.

Najpierw kobiety, żony i matki, niosąc do domów siatki zakupów, stanęły naprzeciw przemocy totalitarnego państwa. Potem ich mężowie, robotnicy, zwyczajni dzielni ludzie, potrafili obronić Krzyż, który stoi do dziś, choć zmieniła się Polska, i jak mówi liturgia Kościoła, „Mimo, że świat się zmienia, Krzyż stoi w miejscu” (Crux stat dum volvitur orbis).

Krzyż stoi, bo historia tej ziemi w sposób szczególny związała się z Krzyżem. Mówił o tym Ojciec Święty Jan Paweł II w Mogile podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny (9 VI 1979 r.): „Dzieje Nowej Huty są napisane przez Krzyż - naprzód poprzez ten stary - mogilski, odziedziczony tutaj po stuleciach, a potem poprzez inny - nowy, który postawiono niedaleko stąd”.

Krzyż mogilski jest znakiem wiary, miłości i nadziei naszych praojców w tysiącletniej historii tej ziemi. A ten „nowy” nowohucki Krzyż jest nadto znakiem robotniczego trudu, ciężkiej robotniczej pracy, często w biedzie i niedostatku. Jest znakiem prawdy, że to robotnicy pierwsi rozpoczęli demontaż PRL-u, że to oni pierwsi zrobili wyłom w murach socjalizmu, że to oni byli przede wszystkim ofiarami społecznej rewolucji, a dopiero potem przez zburzone mury wchodzili politycy, ideolodzy, intelektualiści, kreując się często na bohaterów i autorów zmian, wystawiając piersi na krzyże i medale. Dla mieszkańców Nowej Huty dramatyczna obrona Krzyża była początkiem czynnego oporu wobec komunizmu. Jej kontynuacją stały się demonstracje zwolenników Solidarności w latach 80-tych.

4. Minęło 50 lat - pół wieku! To piękny jubileusz. Stawiamy sobie pytanie, jaki jest sens świętowania jubileuszy? Najpierw jest to zatrzymanie się refleksją i modlitwą nad przeszłością, głębsze przeanalizowanie przebytej drogi po to, aby z okazji 50-lecia zapytać, co dalej? Co dalej? Bo jubileusze wtedy są piękne, kiedy niczego nie kończą. Wielkość przeszłości nie może nas zamknąć w dniu wczorajszym. To był początek drogi.

Co zatem z orędzia Chrystusowego Krzyża trzeba wziąć na drogi życia osobistego i społecznego?

Każdy z nas bardzo często spotyka się z Krzyżem. Rozmaite są Krzyże na naszej ojczystej ziemi. Ale wszyscy pamiętamy przecież, że zawsze ostatecznie chodzi o ten jeden jedyny Krzyż, który Chrystus na własnych ramionach wyniósł na kalwaryjskie wzgórze i na którym za nas i dla nas oddał życie. Krzyż, który od dwudziestu wieków stoi przed nami i pyta: co zrozumieliście z mojego Krzyża, co z niego wzięliście na drogi życia, co z orędzia mojego Krzyża dotarło do was?
 

«« | « | 1 | 2 | » | »»
Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
2°C Sobota
noc
3°C Sobota
rano
3°C Sobota
dzień
3°C Sobota
wieczór
wiecej »