Pożegnanie Benedykta XVI z Angolą

„Z Luandy spoglądam na całą Afrykę – powiedział Benedykt XVI. – Żegnam się aż do października, gdy w Watykanie zbierzemy się na drugim Zgromadzeniu Specjalnym Synodu Biskupów poświęconym temu kontynentowi, gdzie wcielone Słowo Boże znalazło schronienie. Obecnie proszę Boga, aby dał odczuć swą opiekę i pomógł niezliczonym uchodźcom i wysiedleńcom, którzy tułają się w nadziei na powrót do domu”. Benedykt XVI podziękował władzom politycznym oraz instytucjom kościelnym Angoli za serdeczne przyjęcie. Zauważył, że spotkał się tam z Kościołem żywym, mimo trudności pełnym entuzjazmu. Wyraził mu uznanie za to, że głosi nadzieję i przyczynia się do pojednania. „Poznałem z bliska lud odważny, gotowy się odrodzić, pragnący mimo oporów i przeszkód budować przyszłość na drodze przebaczenia, sprawiedliwości i solidarności” – powiedział Papież. Zaapelował do pełniących funkcje publiczne, by mieli zawsze na względzie dobro wspólne. Wskazał potrzebę solidarności, również między krajami i kontynentami. Pozwoli ona na coraz sprawiedliwszy podział bogactw ziemi między wszystkich ludzi. „Bracia i przyjaciele z Afryki, drodzy Angolczycy, odwagi! – zachęcił Ojciec Święty. – Nie przestawajcie działać na rzecz pokoju, pełniąc gesty przebaczenia i pracując nad pojednaniem narodowym. Niech przemoc nie przeważa nigdy nad dialogiem, lęk i zniechęcenie nad zaufaniem, a nienawiść nad braterską miłością. A to będzie mogło się urzeczywistnić, jeśli uznacie w sobie nawzajem dzieci tego samego, jedynego Ojca w Niebie”.