Kard. Dziwisz u dominikanów

- Ewangelizacja nie czeka na dogodną sytuację, ona jest możliwa nawet w wielkim ucisku - mówił w homilii metropolita krakowski. - Św. Jacek nie zwalniał się z kapłańskiej posługi w sytuacji trudnej, on ją spełniał nie tracąc z oczu skarbów, jakie w jego kapłańskich dłoniach złożył Chrystus. Są to dwa skarby, które artyści utrwalają w obrazach i figurach św. Jacka – Eucharystia i posąg Matki Jezusa”.

Metropolita krakowski podkreślił, że dla wypełnienia powołania kapłańskiego konieczna jest wiara w Najświętszy Sakrament oraz cześć dla Matki Bożej, która „zrealizowała ideał ewangelii sposób doskonały”.

- Patrząc na św. Jacka widzimy, jak zabiegał o harmonię kultu Najświętszego Sakramentu z czcią dla Najświętszej Maryi Panny - powiedział kardynał. - To konkretna i ważna wskazówka dla nas wszystkich. W powołaniu kapłańskim trzeba ją uwzględniać. Kapłan o słabej wierze w Eucharystię i niedoceniający odniesienia do Matki Jezusa jest narażony na poważne kryzysy i błędy w duszpasterskiej pracy. Wspominając dziś, w roku kapłańskim św. Jacka modlimy się o odkrycie i realizację w pełnym wymiarze wielkości kapłaństwa – zakończył kard. Dziwisz.

Po Mszy św. metropolita krakowski poświęcił kłosy zbóż oraz modlił się przy grobie św. Jacka.

Św. Jacek Odrowąż urodził się ok. 1183 r. w Kamieniu pod Opolem. Po studiach teologicznych został kanonikiem katedry wawelskiej. W 1221 roku przyjął w Rzymie z rąk św. Dominika habit zakonny. Po powrocie do Polski osiadł przy kościele Świętej Trójcy w Krakowie, gdzie powstał pierwszy w Polsce konwent dominikanów. Św. Jacek zakładał klasztory dominikańskie na terenie całej Polski. Prowadził też prace misyjne na Rusi, Litwie i wśród Prusów. Zmarł 15 sierpnia 1257 roku w Krakowie. W 1527 roku został ogłoszony błogosławionym, a 67 lat później świętym. Jest patronem Polskiej Prowincji Dominikanów.