Pogrzeb prof. Stanisława Stommy odbył się 27 lipca w Warszawie i Laskach.
W uroczystościach uczestniczyli m.in. były premier Tadeusz Mazowiecki, byli ministrowie spraw zagranicznych Władysław Bartoszewski i Bronisław Geremek, były marszałek Senatu Andrzej Stelmachowski. Prezydenta RP reprezentowała minister Joanna Szymanek-Deresz, a rząd - wicepremier Izabela Jaruga-Nowacka. Prof. Stanisław Stomma urodził się w 1908 r. w Szacunach koło Kiejdan na Wileńszczyźnie. Studiował prawo na wileńskim uniwersytecie im. Stefana Batorego oraz we Francji, uzyskując w 1937 r. doktorat. Pochodził z kresów, z małego dworku na Koweńszczyźnie. Po ukończeniu 14 roku życia rozpoczął naukę w Wilnie. Najpierw w elitarnym gimnazjum im. Zygmunta Augusta, a potem na Uniwersytecie Stefana Batorego. Przed wojną należał do Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej "Odrodzenie", którego członkiem był późniejszy Prymas Tysiąclecia, ks. Stefan Wyszyński oraz późniejszy profesor Stefan Swieżawski czy Jerzy Turowicz, wieloletni redaktor "Tygodnika Powszechnego". W Wilnie, wraz z Antonim Gołubiewem, Stomma redagował znane pismo katolickiej młodzieży akademickiej "PAX". Jak wspominał ks. Andrzej Bardecki, ks. Prymasa i Stommę łączyła przyjaźń. Zwracał się on do kard. Wyszyńskiego "ojcze", a Prymas mówił do niego po imieniu. Był współzałożycielem, a w latach 1946-53 redaktorem naczelnym miesięcznika "Znak" i członkiem redakcji "Tygodnika Powszechnego", którego był - według słów Jerzego Turowicza - ojcem założycielem. Aktywnie działał w warszawskim i krakowskim Klubie Inteligencji Katolickiej. W 1957 r. został posłem na Sejm. Jan Nowak-Jeziorański napisał o działalności politycznej Stommy w czasach PRL, że może nie byłoby polskiego Papieża także gdyby nie Stomma, który jako poseł koła "Znak" utrzymywał kontakty z władzami, a konkretnie z Zenonem Kliszką. Stanisław Stomma miał się przyczynić do tego, by kandydatura bp. Karola Wojtyły na metropolitę krakowskiego została przyjęta przez władze PRL. Od 1981 r. Profesor został przewodniczącym Prymasowskiej Rady Społecznej. Trzy lata później był współzałożycielem i do 1989 r. przewodniczącym Klubu Myśli Politycznej "Dziekania". Uczestniczył w obradach "okrągłego stołu", a w III Rzeczpospolitej został senatorem. W 1989 r. jako marszałek-senior przewodniczył inauguracyjnemu posiedzeniu Senatu I kadencji. Niezwykle zasłużył się dla dobrego sąsiedztwa i dialogu polsko-niemieckiego. Według byłego ministra spraw zagranicznych RFN Klausa Kinkela, Stomma opowiadał się za pojednaniem obu narodów w czasie, gdy wymagało to szczególnej odwagi. Choć atakowano go za to i próbowano zmusić do milczenia, pozostał on jednak nieugięty. W 1988 r. poprzednik Kinkela, Hans-Dietrich Genscher wręczył Stommie - jako pierwszemu Polakowi - Federalny Krzyż Zasługi.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.