Z polskiego kościoła pod wezwaniem Ducha Świętego w Wilnie zniknął obraz Jezusa Miłosiernego.
Tuż po mszy, około godziny 8.30, administrator kościoła Ducha Świętego ksiądz Wiktor Bogdziewicz zamknął drzwi wejściowe i - jak twierdzą świadkowie - gdzieś zniknął. O tej porze w świątyni zwykle dokonuje się zmiana warty. Kościół opuściła już nocna zmiana czuwających przy obrazie, a nie zebrali się jeszcze wszyscy ci, którzy zazwyczaj czuwali przed obrazem w dzień. Wewnątrz znajdowało się więc zaledwie kilka kobiet w starszym wieku. - Nagle z zakrystii do świątyni weszło siedmiu mężczyzn, a z nimi ksiądz Vaidas Vaišvila - opowiadała o burzliwym poranku w kościele Teresa Korwel. - Ksiądz bez słowa zaczął zdejmować z ołtarza naczynia liturgiczne. Pozostali mężczyźni ustawili drabinę. Próbowałyśmy przeszkodzić, ale ksiądz Vaišvila zaczął się ze mną szarpać. To silny mężczyzna, nie miałam żadnych szans. Przycisnął mnie do ziemi, a ja tylko patrzyłam, jak zdejmowali oryginalny obraz, a zawieszali kopię. Ksiądz Vaišvila i jego "świta" stoczyli jeszcze jedną "zwycięską bitwę" z czuwającymi przed obrazem Alfredą Prokopowicz i Leokadią Skrypiną. Jedna z kobiet chciała powiadomić przez telefon komórkowy komitet parafialny, ale ksiądz zaczął wyrywać telefon. Pani Prokopowicz nie oddała mu telefonu, ale podczas szamotaniny poważnie ucierpiał jej płaszcz. Intruzi błyskawicznie wynieśli obraz przez tylne wejście i załadowali go do mikrobusu należącego do kurii wileńskiej. - Kładłam się pod koła. Krzyczałam, że nie oddam obrazu. Ale jeden z tych czarnych podbiegł, chwycił mnie wpół i odepchnął na chodnik. Obraz wywieźli - opowiadała wzburzona Teresa Korwel. Stało się to wbrew zobowiązaniu się kardynała Bačkisa - to on najprawdopodobniej stoi za całą sprawą - że obraz nie zostanie przeniesiony przy użyciu przemocy. Polacy stanowiący zdecydowaną większość parafian kościoła od półtora roku sprzeciwiali się przeniesieniu obrazu. Janowi Pawłowi II przekazali około 10 000 podpisów pod prośbą w tej sprawie. Obraz Jezusa Miłosiernego został namalowany w 1934 roku przez wileńskiego malarza Eugeniusza Kazimierowskiego na podstawie wizji siostry Faustyny. Pierwszy raz obraz wystawiono w 1935 roku w kaplicy Ostrobramskiej. Potem wizerunek wędrował po parafiach archidiecezji wileńskiej. W 1986 roku staraniem ówczesnych księży, obecnie arcybiskupa moskiewskiego Tadeusza Kondrusiewicza i biskupa grodzieńskiego Aleksandra Kaszkiewicza, obraz wrócił z kościoła w Nowej Rudzie na Białorusi do Wilna, do kościoła pod wezwaniem Ducha Świętego, gdzie nabożeństwa odprawiane są wyłącznie w języku polskim
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.