Orzeł Bialy dla ks. prof. Michała Hellera

Ks. prof. Michał Heller odznaczony Orłem Orła Białego Orderem Orła Białego - najstarszym i najwyższym polskim odznaczeniem państwowym - za zasługi w nauce uhonorowany dziś został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego ks. prof. Michał Heller, wybitny filozof i kosmolog. Uroczystość odbyła się w sobotę na Zamku Królewskim z okazji obchodów 223. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja.  

Ks. prof. Michał Heller otrzymał Order Orła Białego "w uznaniu znamienitych zasług dla polskiej nauki, za osiągnięcia w przełamywaniu barier między nauką i religią oraz za twórcze poszukiwanie odpowiedzi na pytania o sens, prawdę i piękno".  Innymi odznaczeniami prezydent odznaczył przedstawicieli wielu dziedzin nauki, w tym historyków, socjologów, transplantologów, fizyków i pedagogów.

Ks. prof. Michał Heller jest absolwentem Wydziału Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, na którym uzyskał również doktorat (1966) i habilitację (1969). Jest profesorem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, założycielem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych, członkiem Zwyczajnym Papieskiej Akademii Nauk i wielu towarzystw naukowych, w tym Towarzystwa Naukowego KUL.

W 2008 r. jako pierwszy Polak został laureatem Nagrody Templetona, przyznawanej za pokonywanie barier między nauką a religią.  Za swoją działalność został uhonorowany m.in. doktoratami honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nagrodą naukową im. Mikołaja Kopernika Fundacji Miasta Krakowa, przyznaną przez Polską Akademię Umiejętności w Krakowie, Nagrodą imienia ks. Idziego Radziszewskiego, przyznaną przez Towarzystwo Naukowe KUL, Nagrodą imienia Hugona Steinhausa Polskiej Fundacji Nauki.

Jest tegorocznym laureatem Medalu Świętego Jerzego, przyznawanego przez „Tygodnik Powszechny” za zmagania ze złem i uparte budowanie dobra w życiu społecznym.  W pracach badawczych łączy dorobek nauk przyrodniczych z osiągnięciami filozofii i teologii, ukazując z jednej strony filozofię otwartą na nowe odkrycia nauk przyrodniczych, z drugiej zaś dążąc do poszukiwania humanistycznego kontekstu nauk przyrodniczych. Jak sam mówi: „Piękno naukowej przygody polega na tym, że nigdy nie zabraknie dalszych znaków zapytania”.