Chiny: Dzień Modlitw za Kościół pod kontrolą władz

Nadal blokowana jest watykańska strona internetowa, na której w niedzielę opublikowano kompendium do listu Benedykta XVI do Kościoła w Chinach z 2007 r.

Publikujemy za KAI 2007-06-30 Benedykt XVI do katolików chińskich: pozostańcie wierni Kościołowi powszechnemu Przywiązanie do całej wspólnoty katolickiej w Chinach i wierność Kościołowi podkreślił Benedykt XVI w liście do katolików mieszkających w najludniejszym państwie świata. Ten od dawna zapowiadany i oczekiwany dokument papieski, został ogłoszony w Watykanie. "List do Biskupów, Kapłanów, do Osób konsekrowanych oraz do Wiernych świeckich Kościoła katolickiego w Chińskiej Republice Ludowej" pragnie wyrazić tamtejszym katolikom swą miłość i bliskość. Jako Następca św. Piotra i Powszechny Pasterz Kościoła Ojciec Święty wyraża wiernym zarówno swą miłość, jak i prawdę, przypomina główne linie eklezjologii Soboru Watykańskiego II i tradycji katolickiej, a zarazem uwzględnia szczegółowe aspekty życia Kościoła w Chinach, włączając je w szeroką wizję teologiczną. Dokument nie pomija trudnych wydarzeń i okresów minionego półwiecza, np. w latach pięćdziesiątych wypędzenia zagranicznych biskupów i misjonarzy oraz uwięzienia niemal wszystkich rodzimych duszpasterzy i działaczy świeckich, a także utworzenia instytucji państwowych, mających za zadanie kierowanie i kontrolowanie wszelkiej działalności religijnej w kraju. Wspomina również o cierpieniach wiernych, również tych, którzy „byli dyspozycyjni wobec reżymu”, w okresie tzw. rewolucji kulturalnej lat 1966-76. Nadzieje na poprawę sytuacji przyniosła odwilż, głoszona i popierana przez Deng Xiaopinga na początku lat osiemdziesiątych: otwarto wówczas wiele kościołów i seminariów duchownych, mogły odrodzić się wspólnoty zakonne. Okazało się wówczas po raz kolejny, że „krew męczenników stała się zasiewem nowych chrześcijan” – we wspólnotach przetrwała żywa wiara, większość katolików dała żarliwe świadectwo wierności Chrystusowi i Kościołowi, a rodziny stały się punktem oparcia dla przekazu wiary. „Nowy klimat wzbudził jednak równocześnie różne reakcje w łonie wspólnoty katolickiej” – zaznaczył papież. Wyjaśnił, że chodziło o potajemne wyświęcania biskupów i księży, aby uniknąć „niesłusznej kontroli roztaczanej nad życiem Kościoła oraz aby zachować absolutną wierność Następcy św. Piotra i doktrynie katolickiej". Ojciec Święty podkreślił, że „tajność nie jest rzeczą normalną w Kościele i historia pokazuje, że pasterze i wierni uciekają się do niej jedynie w przypadku bolesnego pragnienia zachowania nienaruszonej własnej wiary i nie godzenia się na ingerencję struktur państwowych w to, co dotyczy głębi życia Kościoła" (tamże). Jednocześnie zwrócił uwagę, że również wielu z tych, „którzy – kierując się troską o dobro wiernych i spoglądając w przyszłość – przyjęli święcenia bez zgody papieskiej, prosili później o włączenie do wspólnoty z Następcą św. Piotra i z innymi braćmi w episkopacie" (tamże). I wielu z nich otrzymało taką zgodę papieską – dodał autor Listu. W latach dziewięćdziesiątych coraz częściej biskupi i kapłani chińscy prosili Stolicę Apostolską o dokładne wskazówki co do sposobu postępowania w obecnej sytuacji. Jan Paweł II skierował wtedy kilka posłań i apeli do Kościoła w Chinach, zachęcające jego wszystkich jego wyznawców do jedności i pojednania. Ale choć głos Papieża był życzliwie przyjęty, wzmagając żarliwe pragnienie jedności, napięcia z władzami i wewnątrz wspólnoty katolickiej nie zmalały. Te i wiele innych problemów były przedmiotem obszernej i dokładnej analizy ze strony specjalnie w tym celu utworzonej Komisji kurialnej. W dniach 19-20 stycznia 2007 r. odbyła się w Watykanie narada z udziałem różnych duchownych, także chińskich, po czym Komisja ta zajęła się przygotowaniem dokumentu, który pomógłby wspólnocie katolickiej w Chinach. Wtedy też papież postanowił między innymi skierować własny List, obecnie ogłoszony. Daje w nim wskazania odnośnie do uznania przez władze rządowe duchownych ze wspólnoty nieoficjalnej (n. 7) i szeroko uwydatnia temat chińskiego episkopatu (n. 8), ze szczególnym uwzględnieniem spraw dotyczących nominacji Biskupów (n. 9). Specjalne znaczenie mają też wskazówki duszpasterskie, podkreślające na pierwszym miejscu postać i misję biskupa we wspólnocie diecezjalnej. Są także wskazania co do koncelebrowania Mszy św. i zachęty do tworzenia organizmów diecezjalnych przewidzianych przez normy kanoniczne oraz wskazówki co do formacji kapłanów i życia w rodzinie. Jeśli chodzi o stosunki wspólnoty katolickiej z państwem Benedykt XVI, w tonie pełnym szacunku, przypomina naukę katolicką, przekazaną również przez Sobór Watykański II i szczerze życzy, aby mógł rozwijać się dialog między Stolicą Świętą a Pekinem, zmierzający do osiągnięcia porozumienia co do nominacji Biskupów, możliwości pełnego praktykowania wiary katolickiej w poszanowaniu autentycznej wolności religijnej oraz normalizacji wzajemnych stosunków. Na koniec Papież odwołuje wszystkie minione i niedawne uprawnienia i wytyczne o charakterze duszpasterskim, udzielone Kościołowi w Chinach przez Stolicę Świętą. Zmienione okoliczności ogólnej sytuacji Kościoła w Chinach oraz większa możliwość komunikacji pozwalają już teraz katolikom wypełniać ogólne normy kanoniczne, a jeśli zaistniałaby taka potrzeba, odwołać się do Stolicy Apostolskiej.

«« | « | 1 | 2 | » | »»
Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
3°C Wtorek
dzień
4°C Wtorek
wieczór
4°C Środa
noc
3°C Środa
rano
wiecej »