Prześliczna światłości

12 grudnia 1531 roku Matka Boża ukazała się Indianinowi Juanowi Diego. Ubrana była w różową tunikę i błękitny płaszcz, opasana czarną wstęgą, co dla Azteków oznaczało, że była brzemienna. Zwróciła się do Juana Diego z prośbą o wybudowanie świątyni. 

Początkowo biskup Meksyku nie dał wiary Juanowi. Indianin poprosił Maryję o jakiś znak, którym mógłby przekonać biskupa. W czasie kolejnego spotkania Maryja kazała Indianinowi wejść na szczyt wzgórza, na którym rosły przepiękne kwiaty. Juan nazbierał kwiatów, które następnie owinął płaszczem. Gdy rozwinął płaszcz w obecności biskupa, widniał na nim przepiękny wizerunek Maryi, z zamyśloną twarzą o ciemnej karnacji, ubranej w czerwoną szatę spiętą pod szyją małą spinką w kształcie krzyża. Jej głowę przykrywał błękitny płaszcz ze złotą lamówką i gwiazdami, spod którego widać było starannie zaczesane włosy z przedziałkiem pośrodku. Za Nią widoczna była owalna tarcza promieni. 

Mówi o. Stanisław Tasiemski, dominikanin. 

Już w 1531 roku podjęto decyzję o wybudowaniu kościoła, do którego przeniesiono wizerunek Matki Bożej. Obecnie obraz znajduje się w nowej bazylice, wybudowanej w 1976 r., gdyż poprzednia uległa uszkodzeniu podczas trzęsienia ziemi. Najświętsza Maryja Panna z Guadalupe jest patronką Meksyku. 

3 maja 1953 roku ówczesny prymas Meksyku, na prośbę polskiego episkopatu, oddał Polskę w opiekę Matce Bożej z Guadalupe. Do dziś kopia obrazu z meksykańskiego sanktuarium znalazła się w ponad stu kościołach w Polsce. Polacy czczą Matkę Bożą z Guadalupe jako Patronkę Życia Poczętego, ponieważ przedstawiona jest na obrazie w stanie błogosławionym.

  Guadalupe House / CC 2.0 Cudowny wizerunek Maryi z Guadalupe, który pojawił się na płaszczu Juana Diego. Kliknij, aby rozwinąć.

Zobacz także: Mówiący Orzeł i Maryja