Nie-Wszyscy Święci

Felietonów i komentarzy na ten temat niewiele, filmów i filmików jeszcze mniej.

Nasza lokalna metropolia w przebudowie. Wreszcie. Skutkuje to trudnościami komunikacyjnymi. Ni przejechać, ni zaparkować. Ale chodzić można do woli. Zatem idę, taki śródmiejski parczek – kilkanaście dostojnych drzew, alejki na krzyż, klomb, no i ławki. Na jednej siedzi starszy pan, ubrany raczej dziwnie, na dworze chłodno, nie bardzo, ale on okutany w jakieś coś, z włóczkową czapką. Z naprzeciwka młoda kobieta, prawie dziewczyna, jakby szła prosto do niego. Zdało mi się, że ją znam. Skręciłem w inną alejkę, żeby nie peszyć. Ona wyjęła z torby termosik czy coś takiego, przysiadła do owego człowieka, nalała... Rozmawiają. Nie mogłem krążyć wokół nich. Poszedłem dalej, od czasu do czasu dyskretnie się oglądając.

Za kilka dni spotkałem ją – faktycznie, znajoma – w zupełnie innym miejscu, ucieszyła się, rozmawiamy. „Skąd znasz tego bezdomnego?” – wystrzeliłem. „Aaa, tego na ławeczce? Z tej ławeczki. Wiem, że rano bywa zziębnięty, to wzięłam, co trzeba... Nie, nie znam go, to znaczy tyle, co z ławeczki. A, choć tyle mu pomogę. Już mi trochę opowiedział. Paskudne, niezawinione CV”.

Życie mnie nauczyło, że pojedyncze przypadki zwykle nie są pojedyncze. Podobnych sytuacji musiało być tego dnia – a jeśli i tego, to i wczoraj, i przedwczoraj – ileś tam. Od Świnoujścia po Ustrzyki i od Suwałk po Karpacz. I nie tylko w Polsce. I nie tylko o gorącą herbatę w chłodny poranek pewnie chodziło. Świat jest wypełniony dobrymi ludźmi i ich dobrocią. I zacząłem w pamięci odtwarzać takie i podobne sytuacje, których świadkiem w życiu byłem. Tyle, że felietonów i komentarzy na ten temat niewiele, filmów i filmików jeszcze mniej. Owszem, czasem coś tam w internecie się przebije, wszelako o wiele częściej znaleźć można przekopiowane piękne, nawet wzruszające hasła, dewizy, sentencje. Dobrze, że te rzeczy są, jakoś wpływają na oglądających. Jednak od sentencji więcej znaczą termosiki z gorącą herbatą.

Mijają dni Wszystkich Świętych. Że wspominamy zmarłych? Wspominamy. Ale przede wszystkim wspominamy całe dobro, jakie oni spełnili na tym świecie. Choćby to był ten termosik z gorącą herbatą. A były to sprawy nieraz ogromnej wagi i miary. I wielkiego nakładu sił, często też materialnych środków. Ci, których to kosztowało najwięcej (nie o pieniądzach myślę), ci którzy potrafili samego/samą siebie zatracić w czynieniu dobra, w wyznawaniu wiary, w walce o sprawiedliwość – tych papieże świętymi ogłosili. Dlatego trzeba w niebo patrzyć. I Bogu dziękować, i do tych Świętych się uśmiechać.
Ale dni Wszystkich Świętych to także dni rozglądania się wokół siebie, by nawet przez przypadek w chłodny poranek dostrzec scenę przy miejskiej ławce. A tak się składa, że kiedyś w tym samym mieście, chyba na sąsiedniej ulicy, grupka chłopaków, już nocą, zobaczyła śpiącego na ławce. Po jakimś czasie wrócili z rozmaitymi rzeczami, które mu miały pomóc sił nabrać i noc przetrwać. Miejski monitoring zarejestrował wszystko, jakiś „przeciek” mimo ochrony danych nastąpił. I dobrze. Byśmy wiedzieli, że święci to nie dopiero w niebie. A ci na ziemi? Mój Boże, często z grzechami na sumieniu, a jednak z sercem otwartym i rękoma gotowymi pomóc.

I tu jest Ewangelia, i to jest ewangelizacja. Z programem zwięzłym: możesz pomóc, to znaczy trzeba pomóc. A imienia Jezusa w tym programie nie ma? Imienia zapisanego literami nie ma. Ale po co litery, skoro On sam jest? Może czasem bawi się z nami w chowanego, ale wytrwałym w każdym dobrym dziele ujawni się raczej prędzej niż później. Jaka wtedy radość będzie!

 

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg
  • Atimeres
    02.11.2019 09:54
    Pewien autor, kaznodzieja z II wieku A.D., a jego tekst jest w brewiarza na Wielką Sobotę, wygłasza wspaniałą mowę o Chrystusie w otchłani. Niemal kanonizował ś.p. Adama, ojca ludzkości, dotychczas przecież w większości pogańskiej. Mam więc taką propozycję:
    http://www.tropie.tarnow.opoka.org.pl/images/10000_praojcow.jpg
  • dirk
    03.11.2019 02:31
    Świętość łączy się z heroizmem. Więc heroizmu wymaga pomoc drugiemu człowiekowi? I heroizmu wymaga też, by tę pomoc przyjąć. Znamy z własnej duszy i jedno, i drugie. Dziwny jest ten świat. A Bóg bawi się z nami w chowanego... I po co? Religie Wschodu wierzą że jesteśmy tylko zabawką w jego ręku, oczywiście mając tak miażdżącą przewagę bawi się tylko On. Dla nas zabawnie nie bywa. Jak we fraszce bpa Krasickiego. Dziwny jest ten świat, a jego Stwórca - dla nas niepojęty. Próżno ma mieć na pieczy, śmiertelny wieczne rzeczy - to Jan z Czarnolasu, z kolei chwilowo proboszcz, choć bez święceń. Wolę już by Bóg pozostał dla mnie wielką Tajemnicą, niż próbować sobie ograniczonym ludzkim rozumem tłumaczyć jego zamysły i posunięcia. Nie widzieli, nie rozumieją, a uwierzyli... I to cała sztuka.
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Kalendarz do archiwum

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    10 11 12 13 14 15 16
    17 18 19 20 21 22 23
    24 25 26 27 28 29 30
    1 2 3 4 5 6 7
    12°C Środa
    dzień
    13°C Środa
    wieczór
    11°C Czwartek
    noc
    9°C Czwartek
    rano
    wiecej »