Przez długie lata Karol Wojtyła i Czesław Miłosz znali się jedynie z łamów "Tygodnika Powszechnego", redagowanego przez ich wspólnego przyjaciela Jerzego Turowicza.
W październiku 1980 r., na wiadomość o przyznaniu poecie literackiej nagrody Nobla Papież wystosował do niego do Kalifornii telegram z gratulacjami i życzeniami, aby jego twórczość "wniosła trwałe wartości w dziedzictwo ducha ludzkiego i dobrze przysłużyła się powszechnej sprawie człowieka". W drodze powrotnej ze Sztokholmu Czesław Miłosz zatrzymał się w Rzymie. 15 grudnia przekroczył progi Pałacu Apostolskiego. Jak poinformowano po audiencji, mówiono podczas niej o roli łaciny, o liturgii oraz o problemach przekładów Pisma Świętego, którymi poeta zajmował się w tym czasie. Znajomość Karola Wojtyły i Czesława Miłosza zrazu ograniczała się do spraw literackich, w ostatnich latach jednak poeta zadawał Ojcu Świętemu pytania dotyczące wiary i spraw ostatecznych. Przekazał mu jeszcze przed oddaniem do druku swój "Traktat teologiczny" i z niecierpliwością czekał na papieską ocenę. Pośrednikiem w ich korespondencji był krakowski poeta Marek Skwarnicki. W kwietniu tego roku Skwarnicki przywiózł do Watykanu ostatni, jak się okazało, list Miłosza do Jana Pawła II. Sędziwy poeta, starszy od Jana Pawła II, prosił w nim o błogosławieństwo i kończył wyrazami synowskiego oddania.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.