Ks. Boniecki: Groźne związki tronu z ołtarzem

Dawanie pieniędzy ze skarbu państwa na budowę wotywnego kościoła może okazać się niedźwiedzią przysługą władzy dla wspólnoty wierzących - twierdzi w wywiadzie dla Gazety Wyborczej ks. Adam Boniecki.

Mikołaj Lizut: Nuncjatura Apostolska wydała dokument przypominający duchownym, że muszą mieć pisemną zgodę biskupa na angażowanie się w życie publiczne. Po co? Ks. Adam Boniecki: To reakcja na nagminne omijanie przepisów prawa kanonicznego, co stawia Kościół w fatalnej sytuacji. Przykład pierwszy z brzegu to salezjanie z Lubina, którzy fałszowali dokument) i wyłudzili od banków 130 min zł. To nie pierwszy przypadek, gdy osoby duchowne powołują fundacje czy firmy bez zgody przełożonych, f o samo robi ks. Henryk Jankowski. Drugą sprawą jest polityczne zaangażowanie Radia Maryja, które może rodzić w rażenie, że wypowiada się w imieniu Kościoła. Te sytuacje są już na tyle przykre i dolegliwe, że nuncjusz postanowił przypomnieć, co na ten temat mówi prawo kościelne. Ten dokument można rozumieć także jako wyraźny głos Stolicy Apostolskiej w sprawie rozdziału Kościoła od państwa. Idea rozdziału tronu od ołtarza polega na tym. że są to dwie w pełni autonomiczne i niezależne wspólnoty, które jednak mogą ze sobą współpracować w pewnych dziedzinach. W wielu krajach, także w Polsce, państwo wspomaga działalność charytatywną, edukacyjną czy opiekuńczą Kościoła. To normalne. Niebezpiecznie robi się wtedy, gdy np. państwo wkracza w kompetencje duchownych albo gdy księża angażują się w politykę. Na krótką metę to bardzo kuszące, ale. jak uczy historia, zawsze kończy się źle. Kościół wyciągnął wnioski, dlatego podczas Soboru Watykańskiego II w konstytucji Gaudium et Spes jasno sprecyzował swoje nauczanie. Władza świecka i kościelna muszą być odrębne. - To stosunkowo nowe stanowisko, ma zaledwie 40 lat. - To prawda. Związek tronu z ołtarzem trwał od cesarza Konstantyna w IV w. i przybierał różne formy. Przez stulecia dominował pogląd, że władza pochodzi od Boga. ale też pojawiały się próby rozdziału kompetencji. Były to na przykład konkordaty, które papieże podpisywali z władcami. W ostatnich dziesięcioleciach poszczególne kraje i Kościoły lokalne wypracowywały własną praktykę koegzystencji. Spore problemy miały z tym Włochy. Tradycyjne zaangażowanie Kościoła w partię chrześcijańskich demokratów okazało się kompromitujące, politycy tej partii, będąc przez lata u władzy, prowadzili podejrzane interesy. Z tym zaangażowaniem definitywnie zerwał Jan Paweł II. Rozdział Kościoła od państwa przez lata jest skrupulatnie przestrzegany we Francji. Zasady tam obowiązujące, np. zakaz wieszania symboli religijnych w szkołach czy biurach, bulwersują wielu katolików, niemniej są dla wszystkich jasne i klarowne. W Polsce historia Kościoła w demokratycznym państwie jest stosunkowo krótka, dlatego warto przypominać reguły zapisane w dokumentach soborowych i prawie kanonicznym.

«« | « | 1 | 2 | » | »»
Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Autoreklama

Autoreklama

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
16°C Niedziela
rano
21°C Niedziela
dzień
22°C Niedziela
wieczór
16°C Poniedziałek
noc
wiecej »