Z pamiętnika harcerza

To jedyny błogosławiony, po którym zachowały się relikwie pierwszego stopnia, mimo, że jego ciało hitlerowcy spalili w piecu krematoryjnym. Jak to możliwe?

Harcerz Rzeczpospolitej, podharcmistrz, ksiądz, a na końcu więzień obozu koncentracyjnego i męczennik za wiarę. Taka jest historia krótkiego, bo zaledwie 32-letniego życia bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, patrona polskich harcerzy. Podczas beatyfikacji 7 czerwca 1999 roku Jan Paweł II powiedział o nim: „Uczył się tajników ludzkiej duszy i dostosowywał metody duszpasterskie do potrzeb każdego spotkanego człowieka. Tę sprawność wyniósł z harcerskiej szkoły wrażliwości na potrzeby innych i stale ją rozwijał”.

Pozostawił po sobie niezwykłe dzieło w postaci pamiętnika. Zeszyt na pamiętnik młody Stefan Frelichowski dostał od rodziców w prezencie bożonarodzeniowym. Przez 10 lat zapisywał w nim swoje myśli, przeżycia, rozterki i modlitwy. O tym, jak poważnie podchodził do kwestii bycia harcerzem, świadczą słowa, które zanotował, mając niespełna 17 lat: „Wierzę mocno, że państwo, którego wszyscy obywatele byliby harcerzami, a polskie szczególnie, ma takie środki, pomoce, że kto przejdzie przez jego szkołę, jest typem człowieka, jakiego nam teraz potrzeba. A już najdziwniejszą, ale najlepszą jest idea harcerstwa: wychowanie młodzieży przez młodzież! I ja sam, jak długo tylko będę mógł, co daj Boże, będę harcerzem i nigdy dla niego pracować i go popierać nie przestanę”.

Święcenia kapłańskie przyjął 14 marca 1937 roku. Dwa lata później wybuchła II wojna światowa. Bardzo szybko ks. Frelichowski został aresztowany przez gestapo pod zarzutem „przedwojennej działalności harcerskiej i silnego wpływu na młodzież”. Przez kolejne obozy koncentracyjne trafił do Dachau. Tam potajemnie kontynuował posługę duszpasterską. Gdy w obozie wybuchła epidemia tyfusu, z narażeniem życia niósł pomoc chorym. Sam zaraził się i zmarł 23 lutego 1945 roku, zaledwie dwa miesiące przed wyzwoleniem obozu przez wojska amerykańskie.

Niemcy w obozie zgodzili się na rzecz niezwykłą: publiczne wystawienie ciała przed spaleniem w piecu krematoryjnym. Jeden ze współwięźniów zdjął z twarzy ks. Frelichowskiego maskę pośmiertną, w której zagipsował palec prawej ręki. Dzięki temu, choć ciało błogosławionego zostało spalone, zachowały się relikwie pierwszego stopnia.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
28 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
-1°C Sobota
rano
3°C Sobota
dzień
4°C Sobota
wieczór
2°C Niedziela
noc
wiecej »