To żeś teraz przesadził, Boże

Maksymilian Rozmarynowski, 13-latek chory na glejaka, codziennie rano otwiera oczy, dziękując Bogu za dar kolejnego dnia, choć… tęskni za niebem.

Chory chłopiec jeździł do kościoła w trakcie leczenia, mimo że nie powinien ze względu na bardzo słabą odporność. Ale nie odpuszczał i naciskał rodziców, więc kiedy nikogo nie było w świątyni, mama przywoziła go na wózku przed Najświętszy Sakrament.

- Nie wiedzieliśmy do końca, czy to już wznowa, czy zmiany po radioterapii. W grudniu 2017 roku było coś nie tak w rezonansie. W lutym 2018 roku przyszło potwierdzenie, że nowotwór jednak powrócił. Zaczęliśmy wzmożone leczenie. Przeszliśmy cztery cykle chemioterapii. We wrześniu 2018 roku mieliśmy zaczynać kolejną już radioterapię, ale okazało się, że Maks przechodzi następną wznowę choroby. Uderzyła jeszcze mocniej - stwierdza Małgorzata Rozmarynowska.

- A glejaki leczy się do pierwszej wznowy... - dodała po chwili milczenia.

Lekarz nie chciał się zgodzić na kolejną operację ze względu na trudne umiejscowienie guza, które powoduje zbyt duże ryzyko.

W lutym w 2018 roku chłopiec pojechał jeszcze do Legnicy na upragnioną pielgrzymkę, by zobaczyć cud eucharystyczny, o którym wiele słyszał. Gry wrócił, od razu przyjął kolejny cios - został przykuty do łóżka. Od tamtego momentu już nie chodzi. Cierpi również na niedowład prawej strony. Guz prawdopodobnie rośnie.

Specjaliści twierdzą, że mógłby już w ogóle nie mówić i mieć także problem z połykaniem, ale nic takiego na razie nie ma miejsca. Lekarze są w szoku, bo ich rokowania zupełnie się nie sprawdziły.

Małgorzata Rozmarynowska mówi: - 10 kwietnia zrobiliśmy rezonans. Guz miał wtedy 8,4 na 5,7 cm. Jest ogromny. Cieszymy się z tego, że Maks przede wszystkim żyje i jest z nami kontakcie. Ma słabszą rękę i nogę po prawej stronie. Przewidywania jednak były zupełnie inne. We wrześniu oświadczono nam, że nie doczeka grudnia 2018 roku.

- Pani doktor mówiła do mnie, że „rozwaliłem medycynę”. Cieszę się, że jeszcze daję radę. Zaufałem Jezusowi - uśmiecha się Maksymilian.

- Nie powinien żyć, a już na pewno nie być w kontakcie. Wielu ludzi się modliło i modli za niego. Doceniamy to każdego dnia, bo z teoretycznego punktu widzenia mojego syna powinno już nie być - mówi ze łzami w oczach matka.

***

Do Maksymiliana regularnie przychodzi kapłan, który udziela mu Komunii Świętej.

- Wiem, że będzie dobrze i czuję się bezpiecznie. Jezus jest dla mnie Królem, ale i przyjacielem. Często się Mu zwierzam i widzę, jak mi pomaga w trudnych sytuacjach - oświadcza 13-latek.

Jest w pełni świadomy swojej sytuacji. Nieraz skarży się Bogu. Bo czasami naprawdę jest na Niego zły.

- Szczególnie kiedy pojawiają się coraz gorsze wyniki. Miało być przecież dobrze. Mieliśmy z rodzicami jakieś plany i nagle okazuje się że na przykład musimy jechać do szpitala. Wtedy przeżywam po prostu słabsze momenty. Za chwilę okazuje się, że pomoc przychodzi. Czegoś nie mamy, czegoś potrzebujemy, a niedługo potem ktoś nas wspiera, przynosi coś, co pomaga. Bóg się o nas troszczy, widzę to.

- Kiedy jest tak naprawdę ciężko, Maks mówi wtedy: „To żeś teraz przesadził Boże” - śmieje się p. Małgorzata.

Teraz zdarza się, że kapłan odprawia w pokoju Maksymiliana Mszę Świętą. Kiedy chłopiec mógł jeszcze wychodzić w trakcie leczenia, uczestniczył regularnie w Drogach Krzyżowych. Bardzo lubi ten rodzaj nabożeństwa. 

- W kościele mógłbym umrzeć, bo tam czuję się bezpiecznie. Chcę jak najwięcej siedzieć przy Panu Jezusie. On przy mnie był zawsze. Jest Bogiem wiernym. A ja w kościele naprawdę odżywam. Czuję obecność Boga. Lubię słuchać Pisma Świętego, muzyki organowej - wymienia wrocławianin.

Nadzwyczaj dojrzała jak na jego wiek wiara przechodzi regularnie ciężkie próby. Takie ludzkie, codzienne. Ale nie narzeka sam z siebie. Trzeba go stanowczo zapytać, co go irytuje, denerwuje czy smuci.

- Czasami nachodzi mnie myśl, że Pan Bóg jest niesprawiedliwy. Pamiętam, jak dzieci z mojej klasy mówiły, że ja to mam fajnie, bo nie muszę się uczyć i nauczyciele do mnie nie przychodzą. Ja tak bardzo zazdroszczę im tego, że są zdrowe! Że nie muszą przechodzić tych badań, denerwować się wynikami. A oni mi zazdroszczą, bo ich zdaniem siedzę tylko w domu, odpoczywam i nic nie muszę robić… - zamyśla się chłopiec z utkwionym wzrokiem w ścianę.

- Chętnie bym się z nimi zamienił. Chodził do szkoły. Robił, tak jak kiedyś, zadania domowe. Nie zdają sobie sprawy, co się ze mną dzieje - kwituje drżącym głosem.

Trudno odciągnąć uwagę rodziny Rozmarynowskich od glejaka. I trudno się dziwić. Z jednej strony ta historia ma w sobie oczywisty tragiczny charakter, ale z drugiej przynosi wielką nadzieję. Dla bliskich chłopca każdy jego oddech od jakiegoś czasu jest cudem Bożym, łaską, decyzją Najwyższego, który zdaje się mówić: „Jeszcze dzisiaj wam go zostawię”. I tak codziennie.

- Modlę się o zdrowie, za swoją rodzinę, za Kościół, by trwał. Czuję, że Pan Bóg mnie wysłuchuje - uważa Maksymilian.

Im jest gorzej po ludzku, tym chłopiec odznacza się większą wiarą. 6 czerwca skończył 13 lat. Na horyzoncie pojawiło się kolejne wielkie-małe marzenie - przyjęcie sakramentu bierzmowania. Sam o niego poprosił, przebywając w szpitalu.

3 czerwca Maksymilian przyjął znamię daru Ducha Świętego. Jego pokój zamienił się w wieczernik, gdzie bp Andrzej Siemieniewski namaścił jego czoło olejem krzyżma świętego.

Chłopiec miał naprawdę niewielkie szanse, by dożyć tego dnia. Przyjęcie sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej w domu zyskało wymiar duchowego prezentu na jego 13. urodziny.

***

Maksymilian całym sercem wierzy w to, że wyzdrowieje. Często przystępuje do Komunii Świętej. Bardzo lubi śpiewać. Modli się poprzez kontemplację. Uwielbia Gorzkie Żale, które zna na pamięć. Śpiewał je w pewnym okresie życia codziennie. Upodobał sobie modlitwę św. Gertrudy za dusze czyśćcowe, którą poznał jakiś czas temu. Przekonał już do niej wielu ludzi.

W zeszłym roku spełniło się kolejne marzenie Maksa - widział się z papież Franciszkiem. Razem z innymi chorymi dziećmi pojechał do Watykanu. Przeżył wspaniałą przygodę. - Papież zrobił na mnie dobre wrażenie. Był uśmiechnięty - zapamiętał 13-latek.

Przeskoczył swój wyrok śmierci. Co ciekawe, chłopiec, jak wielu mogłoby się spodziewać, nie tylko żyje, ale działa i robi wiele dobrego. Od czasu pojawienia się glejaka spełnia marzenia i nie ma zamiaru załamywać rąk.

Dla wielu ludzi stał się mobilizacją do czerpania z życia pełnymi garściami, dla bliskich - dowodem na Bożą obecność i łaskę, dla Kościoła - znakiem wielkie wiary i wielką radością.

Z jednej strony nie wiadomo, czy jutro otworzy oczy. Z drugiej - czy ty jesteś pewien, że otworzysz? Maksymilian, tęskniąc za niebem tak realnie, wręcz namacalnie, pokazuje, że wiara w zmartwychwstanie nadaje życiu na ziemi zupełnie inny wymiar.

To żeś teraz przesadził, Boże

«« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

  • Piotr
    15.07.2019 20:48
    Wspaniałe świadectwo! Cierpienie jest trudnym darem, który uszlachetnia duszę na drodze do Boga. Maksowi przyniosło odpowiedzialność i dojrzałość a przede wszystkim miłość do Boga, która będzie jego światłem kiedy będzie go dręczyć ciemność!
  • Jd
    15.07.2019 22:12
    O Jezu zmiłuj się nad nami
  • Ewa
    15.07.2019 23:08
    Dziękuję Ci Maksymilianie- link z twoją historię wysyłam moim synom byś ich inspirował do codziennej walki o dobro i miłość. Jesteś Bohaterem i Wojownikiem Bożym. Niech Cię Bóg błogosławi i strzeże!
  • dariusz12
    16.07.2019 09:58
    Dziękuję Panie Redaktorze za wspaniały artykuł.
    Jak dobrze jest, że są tacy dziennikarze, którzy potrafią tak cudowne rzeczy zauważyć i je opisać.
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie... Pobieranie...

    Kalendarz do archiwum

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    29 30 1 2 3 4 5
    6 7 8 9 10 11 12
    13 14 15 16 17 18 19
    20 21 22 23 24 25 26
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9
    21°C Poniedziałek
    wieczór
    17°C Wtorek
    noc
    14°C Wtorek
    rano
    20°C Wtorek
    dzień
    wiecej »