Ktoś powinien im pomóc

Mówią o molestowaniu, jednak sprawy do prokuratury zgłaszać nie chcą, gdyż nie ufają organom ścigania. Twierdzą też, że "w swoich sercach przebaczyli prześladowcom". Zamierzają pomagać ludziom z podobnymi problemami. - Mamy pod opieką chłopców w wieku 15-18 lat. Reszta to mężczyźni około trzydziestki. Kontaktujemy ich z psychologami i psychiatrami. Wspólnie modlimy się, by nie utracili wiary. - tłumaczą. Zgromadzenie jest nielegalne, bo na prośbę o usankcjonowanie działalności zgromadzenia metropolita łódzki abp Władysław Ziółek odpowiedział negatywnie. - Jak władze kościelne nas nie uznają, zarejestrujemy świeckie stowarzyszenie - stwierdza jeden z mężczyzn. I zapowiada, że podobne zgromadzenia lada dzień zaczną działać w Krakowie, Warszawie i Częstochowie. Mieszkają w wynajętej willi, pracują lub studiują, pomagają w hospicjum. Urządzili w willi "kaplicę". W skrzynce, którą nazywają tabernakulum, umieścili prosforę, bułkę, którą rozdaje się w Cerkwi prawosławnej po nabożeństwach. Pełni dla nich rolę Najświętszego Sakramentu. Klęczą przed "swoją zbawczą hostią" godzinami. - pisze "Polska". W "Polsce" komentuje działalność grupy także psychiatra - Sławomir Wolniak. Zauważa on, że ofiary przemocy często same stają się agresorami. Obawia się też, aby mężczyźni nie mieli większych problemów psychiatrycznych. - Cierpienie w cichości i ofiarowanie dobra innym przypomina postawę Chrystusa. Jeśli skończy się na naśladowaniu Chrystusa, to nie ma powodu do obaw. Gorzej, gdyby prefekt zgromadzenia uznał, że jest Synem Boga - mówi. I dodaje, że ktoś powinien pomóc tym mężczyznom. Podobnego zdania jest dominikanin, o. Tomasz Alexiewicz. - Naśladowanie zachowań księży przez osoby świeckie może się dziwnie skończyć - mówi w wywiadzie dla dziennika "Polska" - Nie chcę tych ludzi oceniać, być jak pies ogrodnika, który zabrania innym działać. Ale ich działania mogą sprawić, że staną w opozycji do Kościoła. A wtedy ruch pomocy może się przerodzić w coś innego. Niekoniecznie sektę - precyzuje w odpowiedzi na pytanie dziennikarza. - Myślę, że ci panowie potrzebują pomocy. - dodaje - Jest taka zasada w psychologii, że im głębsza była trauma we wczesnym okresie życia, tym bardziej ten, kto jej doznał, sam potrzebuje terapii, zanim zacznie pomagać innym. Chodzi o to, żeby nie było to tylko odreagowywanie swoich emocji. Osobną sprawą jest to, z jakimi psychologami zgromadzenie kontaktuje chłopców potrzebujących pomocy - zauważa.