waldi - grzech dotyka człowieka, a nie Boga. Dlatego Jezus Chrystus, jako Bóg, stał się człowiekiem i jako człowiek(bez grzechu) wziął cały grzech świata na siebie.
Jednak Jezus zmartwychwstał, a grzech nie.
Bogu, owszem jest przykro, bo jesteśmy jego dziećmi w Chrystusie.
- Grzech szkodzi człowiekowi, każdemu.
Bogu nie jesteśmy w stanie nic zrobić, jesteśmy maleńkim pyłkiem.
Bogu nie jest wszystko jedno, kocha swoje stworzenie,
- J 3:16 bt "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne."
Bóg nie potępia grzesznika, Bóg zbawia.
- J 3:17 bt "Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony."
Jak więc widzisz, Bóg wyciąga do grzesznika rękę.
- Mk 2:17 bt "Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników»."
- Naszym zadaniem jest wyciągać rękę do grzeszników, aby się nawrócili. Jak robił to Jezus.
Wszystko to możesz sobie szerzej przeczytać w Piśmie Świętym.

Skoro Chrystus nie potępiał nikogo, to i nam nie wolno. Nawet samych siebie nie powinniśmy potępiać. Śmieszy mnie, jeśli ktoś mówi/pisze, że ktoś inny "obraża jego uczucia religijne" i wielkie HALO się dzieje, słowne, wirtualne kamienowania etc. To Bóg nas może i potrafi obronić, nie my Jego! Samych siebie pilnujmy, byśmy nie bluźnili - starczy nam przy tym pracy na całe życie! Kto może obiektywnie ocenić - zbluźnił, czy nie? Jezusowi uczeni w piśmie w twarz wykrzyknęli "zbluźnił" - a zbluźnił? Nie nam sądzić! Na dodatek, co znaczy to słowo? Zbluźnić to (wg słownika) złorzeczyć, wymyślać komuś, szydzić, drwić. Czasem jeden człowiek bywa bardzo, bardzo mocno zraniony przez innego człowieka, a cały swój ból i gniew przerzuca na Boga - więc kłóci się z Nim, a w emocjach bywa, że posunie się do wymyślania, drwienia etc. Bóg owszem, cierpi, ale potrafi z tego zła wyprowadzić dobro. Zaś my udając, że bronimy Boga, możemy bardzo łatwo jeszcze bardziej pogrążyć swoimi upomnieniami bluźniercę, a tym samym z tego zła uczynić jeszcze większe zło. W ogóle najłatwiej to na rodzinie przedstawić - gdyby jedno z dzieci obraziło mnie, wcale nie oczekuję, by inne mnie broniły, atakując to zbuntowane. Nic z tego dobrego by nie wynikło, a jeszcze rodzeństwo by się od siebie oddaliło, co dopiero by mi ból sprawiło. Każdy wie, jakiej reakcji by oczekiwał w takiej sytuacji. I tak czyńmy, gdy ktoś bluźni - oddajmy Bogu tę sytuację, tylko On potrafi sobie z tym poradzić. My mierzmy siły na zamiary i zajmijmy się tym, co do nas należy.

waldi - już po pierwszym grzechu Bóg daje rozwiązanie.(Rdz.3,15)
- Wypełnił to Jezus.
Do Św.s.Faustyny Jezus powiedział - Największy grzech świata jest jak kropelka w oceanie mojego miłosierdzia.
W genealogii Jezusa wymieniona jest Rachab, prostytutka, oraz Noemi, pochodząca z Moabitów, którzy to powstali z kazirodczego związku Lota z córkami.
Jezus powoływał samych grzeszników. Piotr nawet powiedział - Łk 5:8 bt "Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny»."
Mateusz był celnikiem. Miał zawód najbardziej nieczysty w tamtych czasach. Wszyscy nim gardzili.
Kiedyś byłem na rekolekcjach prowadzonych przez redemptorystę o.Toma Foresta, znanego na całym świecie rekolekcjonistę, przyjaciela bł.J.P.II.
Powiedział nam,
- Znajdźcie w Piśmie Świętym jedno złe słowo, które Jezus powiedział do grzesznika.
Nikt nie znalazł. O.Tom powiedział,
- Bo nie ma!
Jak więc widzisz Bóg ma zupełnie inne podejście do grzesznika.
To szatan nieustannie nas oskarża, to jemu zależy abyśmy czuli się źle, bo wtedy ma do nas łatwiejszy dostęp oferując "pomoc".
Jezus do grzesznika wyciąga rękę.
Swoje życie oddał za grzeszników, pozwolił się znieważać, opluwać, biczować.
- Widzisz jak bardzo kocha?
- Co jeszcze ma zrobić?