Wdzięczność i zawierzenie

Drodzy Kapłani – pełniący posługę duszpasterską wśród Polonii, Czcigodni – Siostry i Bracia Zakonni, Umiłowani Rodacy! Przeżywamy dziś Niedzielę Dobrego Pasterza. Modlimy się o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Prosimy dobrego Boga również o powołania ze środowisk polonijnych. Równocześnie dziękujemy Bożej Opatrzności, że dał naszym czasom Dobrego Pasterza w osobie Sługi Bożego Jana Pawła II, który 30 lat temu po raz pierwszy odwiedził naszą Ojczyznę. Jesteśmy wdzięczni Ojcu Świętemu Benedyktowi XVI, iż w tym miesiącu nawiedzi polski cmentarz wojenny i opactwo na Monte Cassino, z okazji 65 rocznicy bitwy o to wzgórze. Jest to również „nasze polskie wzgórze”, gdzie przelali krew nasi rodacy za wolność Europy i świata. Dzień 3 maja jest dla Was, Drodzy Rodacy przebywający obecnie z dala od Ojczyzny, dniem szczególnym. Dlatego w imieniu Konferencji Episkopatu Polski kieruję do Was Słowo – niech będzie ono znakiem i potwierdzeniem religijno-patriotycznej wspólnoty, jaką odczuwamy dzisiaj w „Domu Matki”, Królowej Polski. Z sercem przepełnionym skupieniem i modlitwą, pamiętamy o Was wszystkich, a wpatrując się w cudowne Oblicze Maryi, raz jeszcze uświadamiamy sobie, jak wielkim Bożym darem jest dla naszego narodu Jej matczyne królowanie. Zapraszam więc Was do chwili refleksji na ten temat. A jako słowa wiodące tego rozważania wybrałem dwa pojęcia: wdzięczność i zawierzenie. Myślę, że dla Was, modlących się dzisiaj nawet tysiące kilometrów od Jasnej Góry, każde z tych słów może i powinno wyznaczać codzienną drogę odpowiedzi na miłość, jaką Jezus od wieków okazuje naszemu narodowi za przyczyną Swojej i naszej Matki. 1. Maryja uczy nas wdzięczności Bogu i ludziom W obecnym roku kalendarzowym IV Niedziela Wielkanocna zbiegła się z dniem 3 maja, a tym samym liturgiczna uroczystość Królowej Polski obchodzona jest w dniu następnym. Ale chociaż jest to okoliczność o charakterze organizacyjno-liturgicznym, spójrzmy na tę zbieżność jako symbol treści o wiele głębszej. Otóż zwracając się do Matki Chrystusa: „Królowo Polski”, czynimy to z motywu, że Jej Syn jest właśnie Jedynym Królem wszechświata, cudownie odnowionego przez chwalebne Zmartwychwstanie. Inaczej mówiąc, królowanie Maryi jest darem, jaki wysłużył nam Jezus Zmartwychwstały, powierzając zarówno pojedynczych ludzi, jak i całe narody w ręce swej umiłowanej Matki, Maryi. Trzydzieści lat temu na Placu Zwycięstwa w Warszawie (2 czerwca 1979 r.), Sługa Boży Jan Paweł II powiedział, że ani pojedynczego człowieka, ani dziejów narodu nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa; bo dzieje narodu są dziejami ludzi, a dzieje każdego człowieka - toczą się w Jezusie Chrystusie.