W Instrukcji nie chodzi o matematyczne wyliczenie co wolno, a czego należy unikać. Dokument chce sprostać wyzwaniu, jakim dziś jest „ewangelizacja śmierci”.
Prezentując nową Instrukcję Kongregacji Doktryny Wiary o pochówku ciał zmarłych oraz przechowywaniu prochów w przypadku kremacji warto zacząć od fragmentu Drugiej Księgi Machabejskiej. Gdy po zwycięstwie nad Gorgiaszem Juda Machabeusz uczynił składkę, by złożono ofiarę za grzech, autor natchniony zauważył: „Bardzo pięknie i szlachetnie uczynił, myślał bowiem o zmartwychwstaniu. Gdyby bowiem nie był przekonany, że ci zabici zmartwychwstaną, to modlitwa za zmarłych byłaby czymś zbędnym i niedorzecznym” (2 Mch 12,43-44). Wspomniana w cytowanym fragmencie myśl o zmartwychwstaniu jest kluczem do zrozumienia prezentowanego dokumentu.
Składa się on z trzech części: wstępu omawiającego jego genezę i potrzebę (p. 1); przedstawienia nauki w Piśmie świętym i Tradycji Kościoła (p. 2 i 3); praktycznych, dostosowanych do potrzeb naszych czasów, wskazówek.
Zatem uzasadniając potrzebę wydania Instrukcji Kongregacja wskazała na rozpowszechniającą się praktykę kremacji i – co bardzo ważne – nowych ideach, sprzecznych z wiarą Kościoła. Co autorzy mieli na myśli w drugim przypadku? Chodzi przede wszystkim o „błędne pojęcie śmierci, postrzeganej zarówno jako ostateczne unicestwienie osoby, jak i chwilę jej fuzji z matką naturą lub ze wszechświatem, jako etap w procesie reinkarnacji, lub też jako ostateczne wyzwolenie z ‘więzienia’ ciała” (p. 3). To „błędne pojęcie śmierci” wyraża się – jak powiedział podczas prezentacji kard. Gerhard Müller – w chęci przechowywania prochów w domu lub rozpraszania ich w przyrodzie. Te motywy pojawiały się w pismach, kierowanych przez niektóre konferencje episkopatów do Kongregacji.
Tej wizji Kościół przeciwstawia swoją wiarę w to, że „z chwilą śmierci dusza zostaje oddzielona od ciała, ale w zmartwychwstaniu Bóg przywróci niezniszczalne życie naszemu przekształconemu ciału, jednocząc je ponownie z naszą duszą” (p. 2). Stąd Instrukcja, mająca potwierdzić doktrynalne i duszpasterskie motywy preferencji pochowku ciał i podająca nowe normy, dotyczące zachowania popiołów w przypadku kremacji (kard. Gerhard Müller podczas prezentacji w Biurze Prasowym). Jakie to normy?
Podsumowując musimy na koniec zauważyć, że w Instrukcji nie chodzi o matematyczne wyliczenie co wolno, a czego należy unikać. Celem dokumentu jest – by po raz kolejny odwołać się do kard. Gerharda Müllera – próba sprostania wyzwaniu, jakim dziś jest „ewangelizacja śmierci” poprzez „wnoszenie światła wiary w Zmartwychwstałego Chrystusa, będącego płonącym ogniem miłości, oczyszczającej i stwarzającej ponownie w oczekiwaniu na zmartwychwstanie i życie w przyszłym świecie”. Data podpisania dokumentu – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – dzień, w którym Kościół dziękuje Bogu za „wywyższenie ludzkiej natury”, również tej ewangelizacji śmierci ma służyć.
aktualna ocena | |
głosujących | |
Ocena |
bardzo słabe |
słabe |
średnie |
dobre |
super |
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.