Gdyby nie siostra Klara Staszczak dzisiejszy ks. Grzegorz Pawłowski, a tak naprawdę Jakub Hersz Griner wyleciałby ze szkoły i pewnie źle skończył. Ocalały podczas wojny żydowski chłopiec znalazł matkę w zakonnicy.
Niemcy zamordowali jego rodziców i siostry. Ukrywali się w lepiance w lesie w Izbicy, gdzie znaleźli ich niemieccy żandarmi. Podczas zamieszania, jemu udało się uciec, ale pozostałych Niemcy zamknęli najpierw w remizie, a potem zastrzelili na cmentarzu. Poszedł do swego rodzinnego Zamościa z nadzieją, że tu ktoś mu pomoże. Rzeczywiście na ulicy spotkał chłopaka też żydowskiego pochodzenia, który popatrzył na niego i zapytał czy chce żyć.
- Powiedziałem mu, że pewnie, że chcę. Kazał mi poczekać i gdzieś poszedł, a potem wrócił z metryką chrztu. Nie wiem skąd ją wziął, ale tego dnia przestał istnieć Jakub Hersz Griner, a pojawił się Grzegorz Pawłowski - wspomina kapłan.
Ta metryka uratował chłopcu życie. Podczas wojny ukrywał się w różnych miejscach, najpierw w Zamościu pomagali mu Polacy, potem poradzili, by poszedł na wieś paść krowy to będzie mu łatwiej. Tak rzeczywiście zrobił i u polskich gospodarzy przeżył wojnę.
- Nikomu nie mówiłem, że jestem Żydem, ale niektórzy na pewno się domyślali. Przerażony okrucieństwem wojny, świadomy, że moi bliscy zostali zamordowani tylko za to, że byli Żydami nie przyznawałem się do swego pochodzenia. Po wojnie trafiłem do domu dziecka. Nikt nie wiedział o mnie prawdy. Gdy ksiądz przygotowywał dzieci do pierwszej komunii, ja byłem w tej grupie. Wiedziałem jednak, że powinienem najpierw być ochrzczony. Przed samą uroczystością poszedłem do księdza z płaczem i powiedziałem mu, że nie byłem chrzczony. Zapytał mnie skąd wiem, "matka mi powiedziała" odpowiedziałem i ksiądz warunkowo udzielił mi chrztu, a potem poszedłem do komunii. Od tamtej pory wiedziałem, że będę księdzem - opowiada.
Kiedy był w 10 klasie, w szkole zorganizowano wiec, na którym mówiono o Kościele same złe rzeczy. On jako jedyny wstał i zaczął Kościoła bronić. Wywiązała się wielka awantura.
- Zrobiono specjalne zebranie w kuratorium, na którym zastanawiano się co ze mną zrobić. Nie wiem dlaczego znalazła się na nim zakonnica s. Klara Staszczak, benedyktynka misjonarka. Ona wtedy powiedziała, że weźmie mnie do siebie. Tak trafiłem do domu sióstr w Puławach. Zostałem otoczony taką miłością i troską, jakiej nigdy nie doświadczyłem. Szybko w moim sercu narodziło się przekonanie, że choć moja rodzona mama nie żyje, Pan Bóg dał mi nową w postaci siostry Klary - mówi ks. Pawłowski.
Kiedy powiedział siostrze, że chciałby pójść do seminarium, to ona pomogła mu we wszystkim.
- Trzeba było mieć specjalną wyprawkę, a ja chłopak z domu dziecka nie miałem nic. Siostry wszystko mi przygotowały. Do nich wracałem na wakacje i święta, ich dom stał się moim rodzinnym. To one przygotowały mi prymicje, kiedy zostałem księdzem i nieustannie się za mnie modliły. Im zawdzięczam to kim dziś jestem - mówi ks. Grzegorz Pawłowski.
Swą wdzięczność wyraził też uczestnicząc w jubileuszu 100-lecia zgromadzenia sióstr Benedyktynek Misjonarek w Puławach.
aktualna ocena | |
głosujących | |
Ocena |
bardzo słabe |
słabe |
średnie |
dobre |
super |
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.