Zmarł o. prof. Mieczysław Albert Krąpiec

O. Mieczysław Albert Krąpiec OP był wieloletnim profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i jego rektorem w latach 1970-1983. Był wybitnym filozofem metafizykiem, jego prace tłumaczone były na wiele języków. Jednocześnie był doskonałym organizatorem i obrońcą uczelni w trudnych czasach. Zmarł w swoim mieszkaniu w lubelskim klasztorze ojców dominikanów. Mieczysław Albert Krąpiec urodził się 25 maja 1921 r. w Berezowicy Małej na Podo1u. W 1939 r. ukończył w Tarnopolu Gimnazjum im. W. Pola i w tymże roku wstąpił do zakonu 00. Dominikanów w Krakowie. Odbył tam studia filozoficzne i teologiczne, zwieńczone w 1946 r. doktoratem, którego promotorem był o. Jacek Woroniecki, profesor KUL w latach 1919-1929 a także rektor tegoż Uniwersytetu. Po przyjęciu święceń kapłańskich ojciec Krąpiec podjął w 1945 r. studia na Wydziale Teologicznym KUL. Doktoryzował się w 1948 r. na podstawie dysertacji De amore hopostatico in Sanctissima Trinitate secundum St. Thomam Aquinatem, napisanej pod kierunkiem ks. prof. Antoniego Słomkowskiego, ówczesnego rektora KUL. W 1957 r. przedłożył Radzie Wydziału Filozoficznego rozprawę habilitacyjną pt. Egzystencjalne podstawy transcendentalnej analogii bytu. Na jej podstawie otrzymał stopień docenta. W 1962 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś w 1968 - tytuł profesora zwyczajnego. W 1989 r. Papieski Instytut Studiów Mediewistycznych, będący częścią Uniwersytetu w Toronto, przyznał Ojcu Krąpcowi tytuł doktora honoris causa. W rok później doktoratem honoris causa odznaczył go Katolicki Uniwersytet w Leuven (Louvain w Belgii). Polska Akademia Nauk (Warszawa), oraz Polska Akademia Umiejętności (Kraków), jak również Papieska Akademia św. Tomasza (Rzym) i Europejska Akademia Nauk i Sztuk (Salzburg) powołały go na swego członka. W 1981 r. został odznaczony Złotym Medalem za Rozwój Kultury w ramach Międzynarodowej Nagrody Salsomaggiore. Rząd belgijski wyróżnił go w 1977 r. Wielkim Oficerskim Orderem Leopolda II, natomiast rząd francuski przyznał mu w 1984 r. Komandorię Orderu Palm Akademickich, zaś rząd polski Komandorię Orderu Odrodzenia Polski z gwiazdą. "Profesorem Roku 1988" ogłosił go Consejo Cultural Mundial (UNESCO, Mexico), zaś International Biographical Center uznał go za "Człowieka Roku 1991/92", podobnie jak i American Biographical Institute, Inc., Raleigh, N.C.