I tolerancja, i mocne przekonania

Co myślał Benedykt XVI, kiedy przeglądał światową prasę, która przed pielgrzymką zastanawiała się, czy porwie w Kolonii młodych tak, jak porywał ich Jan Paweł II?

Żywiołem Benedykta XVI jest biblioteka, a nie msze celebrowane dla miliona wiernych. To zasadniczo różni Benedykta od Jana Pawła II. O ile Polak ewangelizował nie tylko słowem, ale także gestami i charyzmatyczną, zdecydowaną chęcią prowadzenia wiernych, o tyle Niemiec jest wyciszony, nie chce skupiać uwagi na sobie, ale słowie, które wypowiada, i funkcji, którą pełni. Co znaczy: jestem tu, by jako biskup Rzymu powiedzieć wam, w "co" i "jak" wierzy dziś Kościół. Fundamentem jego nauczania pozostaje II Sobór Watykański. To dało się słyszeć niemal w każdym zdaniu, jakie wypowiadał. Zarówno w obecności żydów, muzułmanów, jak i przedstawicieli innych Kościołów chrześcijańskich. Płonne okazują się nadzieje tych, którzy wybór kard. Josepha Ratzingera wiązali z odwrotem od Vaticanum secundum i restauracją Kościoła. Ale i tych, którzy widzieli w nim "uśpionego" reformatora. Styl posługi Benedykta - ściśle wiąże się z posługą Piotra. Jej istota polega na "utwierdzaniu braci w wierze". I o wierze papież mówił przede wszystkim, starając się wskazać, po pierwsze, jak być chrześcijaninem w pluralistycznym świecie. Benedykt XVI jest realistą i wie, że chrześcijaństwo jest jedną z wielu wielkich religii. Zmienił się nawet krajobraz Europy. Niegdyś górowały tu tylko gotyckie katedry, a dziś, obok nich, stoją synagogi, meczety... Dlatego chrześcijanin musi być człowiekiem tolerancji i dialogu. Przesłanie to mocno zabrzmiało w kolońskiej synagodze. Benedykt XVI jest drugim, po Janie Pawle II, papieżem w historii, który przekracza próg żydowskiej świątyni. Mówi rzeczy ważne, acz oczywiste. Pochylił czoło przed tymi żydami pomordowanymi w czasie II wojny światowej, którzy padli ofiarą "neopogańskiej ideologii rasowej". Pomny tej niedawnej historii, przestrzegał: nie możemy przymykać oczy na dzisiejsze przejawy antysemityzmu i ksenofobii. Dlatego "Kościół katolicki opowiada się za tolerancją, szacunkiem, przyjaźnią i pokojem między wszystkimi narodami, kulturami i religiami". Motyw prawdy historycznej, tolerancji i wspólnych wyzwań w przyszłości towarzyszył także spotkaniu ze wspólnotą muzułmańską, których delegację, mimo zaproszenia do meczetu, przyjął, by tak rzec, na swoim terenie, w domu arcybiskupim. Przekonywał, że oczyszczanie religii z idolatrycznych naleciałości jest niezbędne, jeśli chcemy, by nie stała się ona narzędziem przemocy, która dziś przybrała postać terroru. Mamy prawo oczekiwać, co jasno dał do zrozumienia, że ze strony wyznawców Mahometa mieszkających w Europie padną słowa potępienia islamskich radykałów. Chrześcijanie i muzułmanie, razem, muszą powiedzieć, że terroryzm, niezależnie od swego pochodzenia, "depcze najświętsze prawo do życia". Reakcje zarówno żydów, jak i muzułmanów niemieckich pokazują, że stanowisko papieża spotkało się ze zrozumieniem. Benedykt XVI w tej kwestii okazał się pragmatykiem. Z pola dyskusji wyłącza ortodoksję każdej religii, której należy się szacunek. Ale możemy, i powinniśmy szukać porozumienia i podejmować wspólne działania na gruncie ortopraksji; i żyd, i chrześcijan, i muzułmanin wspólnie mogą działać na rzecz pokoju, walki z głodem czy ksenofobią. Tolerancja dla przekonań religijnych oraz wspólne akcje na rzecz lepszego świata winny być dziś normą, przejawem politycznej poprawności na płaszczyźnie religijnej.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
21°C Poniedziałek
dzień
22°C Poniedziałek
wieczór
18°C Wtorek
noc
16°C Wtorek
rano
wiecej »