Po 270 latach od śmierci Benedykta XIII (1724-1730) wznowiono jego proces beatyfikacyjny, rozpoczęty w 1931, ale szybko przerwany w związku z niewyjaśnioną rolą jego sekretarza, późniejszego kard. Niccolò Coscii
Zaraz po śmierci papieża kard. Coscii skazano na dziesięć lat wiezienia za „nadużycie władzy”.
Ośrodek studiów o Benedykcie XIII w mieście Gravina di Puglia na południu Włoch poinformował 22 lutego o wznowieniu procesu urodzonego tam papieża przez wikariusza Rzymu, kardynała Agostino Valliniego. Edykt w tej sprawniej wywieszony został we wszystkich zainteresowanych diecezjach.
Benedykt XIII prowadził surowy tryb życia. Wyprowadził się z dworu papieskiego Watykanu i zamieszkał w specjalnie dla niego przygotowanej celi zakonnej. Najważniejsze dla niego było sprawowanie liturgii, konsekrowanie kościołów, ołtarzy, odwiedzanie chorych, udzielanie sakramentów. Na Soborze Laterańskim w 1725 roku Benedykt XIII potępił jansenistów. W czasie jego pontyfikatu otwarto m.in. Schody Hiszpańskie w Rzymie.
Papież został pochowany w bazylice Santa Maria sopra Minerva, gdzie spoczywają też św. Katarzyna ze Sieny, współpatronka Włoch, i błogosławiony Fra Angelico, zakonnik i malarz.
Po ogłoszeniu dekretów wszystkim tym osobom przysługuje tytuł Czcigodnych Sług Bożych.
Papież przestrzegł, że zaniedbanie pracy nad jednością byłoby „skandalem”.
Czy historyczne witraże, które przetrwały pożar, powinny ustąpić miejsca współczesnej sztuce?
Wiernych zobowiązano w zamian zazwyczaj do modlitwy za ojczyznę, o pokój na świecie, czy jałmużny.
Szef Komitetu Wojskowego NATO o wyzwaniach stojących przed tą organizacją.