Czy uczniowie publicznych szkół we Francji będą uczyć się "Historii zjawiska religijnego"? Do tamtejszego ministra oświaty wpłynął taki projekt. Autor projektu - Régis Debray proponuje wprowadzenie nauczania tego przedmiotu zarówno do szkół, jak i instytucji kształcących przyszłych nauczycieli oraz możliwość dokształcania w tym zakresie dla nauczycieli języka francuskiego, historii i filozofii (na
Czy uczniowie publicznych szkół we Francji będą uczyć się "Historii zjawiska religijnego"? Do tamtejszego ministra oświaty wpłynął taki projekt. Autor projektu - Régis Debray proponuje wprowadzenie nauczania tego przedmiotu zarówno do szkół, jak i instytucji kształcących przyszłych nauczycieli oraz możliwość dokształcania w tym zakresie dla nauczycieli języka francuskiego, historii i filozofii (nauczanej w klasie maturalnej). Raport zakłada możliwość współpracy ze szkołami prywatnymi i instytucjami religijnymi (uczelniami katolickimi, Konsystorzem żydowskim, Meczetem Paryskim).
Zdaniem autora, wprowadzenie możliwości "mówienia o religii w świeckiej szkole publicznej byłoby niczym powiew świeżego powietrza dla uczniów i nauczycieli". Miałoby się też ono przyczynić do lepszego zrozumienia konfliktów między wspólnotami i na arenie międzynarodowej.
Zaproszeni przez ministra przedstawiciele różnych religii, w tym katolików i protestantów, wyrazili swoje zadowolenie z podjętej inicjatywy.
Debata nad obecnością religii w szkole państwowej trwa we Francji od 1989 r. i odzwierciedla, zdaniem paryskiego dziennika "La Croix", przemianę "świeckości pełnej negacji" w "świeckość otwarcia i zrozumienia".
Po ogłoszeniu dekretów wszystkim tym osobom przysługuje tytuł Czcigodnych Sług Bożych.
Papież przestrzegł, że zaniedbanie pracy nad jednością byłoby „skandalem”.
Czy historyczne witraże, które przetrwały pożar, powinny ustąpić miejsca współczesnej sztuce?
Wiernych zobowiązano w zamian zazwyczaj do modlitwy za ojczyznę, o pokój na świecie, czy jałmużny.
Szef Komitetu Wojskowego NATO o wyzwaniach stojących przed tą organizacją.
Nowa propozycja koncentruje się na rozwiązaniu w pierwszej kolejności kryzysu wokół cieśniny Ormuz.