Zgodnie z papieską intencją ogólną w sierpniu 2008 r. modlimy się, aby rodzina ludzka potrafiła szanować Boży zamysł względem świata. Aby stawała się coraz bardziej świadoma tego, że stworzenie jest dla nas wielkim darem Bożym.
Sprawę tę Benedykt XVI poruszył na audiencji ogólnej 9 listopada 2005 r., komentując Psalm 136. Zwrócił uwagę, że Bóg objawia się w Biblii „jako osoba, która miłuje swe stworzenia, czuwa nad nimi, towarzyszy im na drogach historii i cierpi z powodu niewierności, z jaką lud często odpowiada na Jego miłosierną, ojcowską miłość. Pierwszego widzialnego znaku tej Bożej miłości należy szukać w stworzeniu”. Papież zwrócił uwagę na „Boże przesłanie, w sposób tajemniczy wpisane w stworzenie”. Jest ono „znakiem wierności Boga, obdarzającego stworzenia bytem i życiem, wodą i pokarmem, światłem i czasem. Z kontemplacji «cudów» Bożych, widocznych w stworzeniu, rodzi się modlitewne uwielbienie i przekształca się w radosny hymn chwały i dziękczynienia Panu”. Prośmy Boga – wskazał Ojciec Święty – „byśmy mogli dostrzec przesłanie zawarte w stworzeniu, zapisane również w naszym sercu”. Mówi nam ono, że „początkiem wszystkiego jest stwórcza Mądrość i że ta Mądrość jest miłością i dobrocią”. Ponadto Benedykt XVI poleca intencję misyjną na sierpień 2008 r. Zgodnie z nią mamy się modlić, aby cały Lud Boży był zachęcany do odpowiedzi na powszechne powołanie do świętości i do misji – z uważnym rozeznaniem charyzmatów oraz troską o stałą formację duchową i kulturalną. Temat ten Ojciec Święty podjął 13 listopada 2005 r. w rozważaniu na „Anioł Pański” po beatyfikacji kilkorga sług Bożych. Wśród nich byli ludzie różnych stanów: kapłan (Karol de Foucauld), dwie założycielki zgromadzeń zakonnych (Maria Pia Mastena i Maria od Ukrzyżowania Curcio) i matka rodziny (Eurozja Fabris), wzór życia chrześcijańskiego osoby świeckiej. „Żyli oni – powiedział Papież – ze świadomością tego, że wszyscy ochrzczeni są wezwani, by dążyć do doskonałości życia chrześcijańskiego: kapłani, osoby zakonne i świeckie, każdy zgodnie ze swym charyzmatem i sobie właściwym powołaniem”. Benedykt XVI przypomniał, że prawdę tę wyraźnie podkreślił Sobór Watykański II. Przywiązywał on dużą wagę do roli wiernych świeckich. W Konstytucji dogmatycznej o Kościele określił, ze ich powołanie i misja są ukierunkowane na «szukanie Królestwa Bożego przez zajmowanie się sprawami świeckimi i kierowanie nimi po myśli Bożej» (n. 31). W Dekrecie o apostolstwie świeckich podkreśla, że «owocność apostolstwa świeckich zależy od ich żywotnego zjednoczenia z Chrystusem» (n. 4), a zatem od ugruntowanej duchowości, umacnianej przez aktywny udział w Liturgii, a wyrażanej w życiu duchem ewangelicznych Błogosławieństw. Dla wiernych świeckich ponadto wielkie znaczenie mają kwalifikacje zawodowe, zmysł rodzinny, postawa obywatelska i cnoty społeczne”. Każdy z nich ma dawać osobiste świadectwo, szczególnie cenne tam, gdzie wolność Kościoła napotyka przeszkody. Jednocześnie Sobór uwydatnia znaczenie apostolatu zorganizowanego, niezbędnego, aby oddziaływać na mentalność ogółu, na warunki społeczne i na instytucje (por. tamże, n. 18). Dlatego zaleca rozwijanie stowarzyszeń świeckich, kładąc również nacisk na formację do apostolatu. Papież zachęcił do modlitwy, „aby w każdym ochrzczonym wzrastała świadomość, że jest powołany do zaangażowanej i owocnej pracy w winnicy Pańskiej”.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.