Około 200 kapłanów koncelebrowało z łacińskim patriarchą Jerozolimy eucharystyczną Ofiarę Wieczerzy Pańskiej przy Bożym Grobie. Bazylika, gdzie upamiętnia się śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa, uwidacznia nierozerwalną więź między ołtarzem a ofiarą na krzyżu.
O sakramentalnym i geograficznym wymiarze jerozolimskiej liturgii przypomniał w homilii abp Fouad Twal. „Mieszkający w Ziemi Świętej – podkreślił patriarcha – spotykają się z Chrystusem cierpiącym w członkach swojego mistycznego Ciała. Doświadczamy na co dzień braku wolności i pokoju... Dzisiaj Pan żąda od nas – dodał patriarcha– byśmy naśladowali Jego pokorę i miłość wobec Boga i wszystkich ludzi”.
W czasie jerozolimskiej liturgii skała Golgoty, kamienna płyta pustego grobu oraz biała hostia Najświętszego Sakramentu były widzialnymi znakami misterium naszego zbawienia.
Ważne momenty liturgii Wielkiego Czwartku w Jerozolimie to pielgrzymka do Wieczernika, gdzie o. Kustosz umył nogi 12 palestyńskim chłopcom, oraz wieczorna Godzina Święta przy skale agonii w bazylice Ogrodu Oliwnego, gdzie Pan Jezus modlił się przed swoją męką.
W Jerozolimie liturgia Triduum Paschalnego jest uwarunkowana obowiązującym prawem Status quo. W 1955 roku, po reformie liturgii Wielkiego Tygodnia, franciszkanie starali się o wprowadzenie nowych zasad celebracji w bazylice Bożego Grobu, lecz nie zostały one zaakceptowane przez pozostałe wspólnoty. Po wielu latach pracy komisji liturgicznej Kustodii Ziemi Świętej dopiero w 1997 roku Stolica Apostolska zatwierdziła „ad experimentum“ przygotowaną reformę. Ostatecznie normy celebracji Wielkiego Tygodnia w bazylice Grobu Naszego Pana Jezusa Chrystusa (Celebrationes Hebdomadæ Sanctæ in Sancto Sepulcro Domini Nostri Jesu Christi) zostały zatwierdzone przez kard. Tarcisio Bertone, Watykańskiego sekretarza stanu, 12 października 2011 r.
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.