Dwóm kobietom przeszczepiono macice ich matek. Co dalej? - In vitro.
Wielki sukces. W Szwecji przeszczepiono dwóm córkom macice ich matek. Jedna z nich, Sara Ottoson, urodziła się bez tego organu, druga straciła go w wyniku choroby nowotworowej. Dzięki zabiegowi kobiety będą miały możliwość posiadania potomstwa. Fantastycznie. Tyle że o zapłodnienie będą się starać metodą in vitro – już przed operacją rozpoczęły zabiegi związane z tą procedurą. I tu pojawia się problem. Za wielkim pragnieniem kobiet, wielkodusznością ich matek i przełomową operacją stoi śmierć dzieci, które nie przeżyją zabiegu.
Idea przeszczepów ratujących życie jest szczytna i bez wątpienia dzięki nim wielu ludzi uniknęło śmierci. W przypadku przeszczepu macicy nie można jednak mówić o ratowaniu życia czy zdrowia. Wręcz przeciwnie. Jeśli kobietom, które dostały te organy od swoich matek, uda się w ogóle zajść w ciążę, nowe życie będzie okupione śmiercią innych. Zabieg sztucznego zapłodnienia ma bowiem zostać wykonany z użyciem zamrożonych wcześniej dzieci w fazie embrionalnej.
Medycyna jest coraz częściej odpowiedzią na zachcianki ludzi, które same w sobie bywają niegroźne. Jeśli jednak wiążą się z poświęcaniem jednych istnień dla powołania do życia innych, stają się niebezpieczne. Pragnienie posiadania potomstwa, związane z jednoczesnym zabijaniem dziecięcych zarodków, nie może być pochwalane.
Istotnym aspektem sprawy jest postawa matek, które oddając swoim córkom macicę, jednocześnie ubezpładniają się. Eva Ottoson, matka Sary, ma 56 lat i w wywiadzie dla telewizji BBC, z 2011 roku, stwierdza: „Macica to taki sam organ jak nerka czy cokolwiek innego. Ona (córka) go potrzebuje, ja go mam. Już go nie potrzebuję”. Mówi też, że nie widzi żadnych etycznych problemów związanych z przeszczepem. Nie można jednak na własne życzenie pozbawić się organu, dzięki któremu możliwe jest poczęcie dziecka. Nawet w obliczu pomocy córce, i nawet wiedząc, że na kolejne dzieci już się nie zdecyduje. Taki proceder jest niczym innym jak zapewnieniem sobie dożywotnej antykoncepcji. Czy rzeczywiście nie widać tutaj problemu etycznego?
Mats Braennstroem, położnik i ginekolog, szef zespołu badawczego, który przeprowadził zabiegi, cytowany przez „Irish Examiner” mówi, że macice zostaną usunięte, gdy każda z kobiet urodzi „co najwyżej dwoje dzieci”. Jest to związane z koniecznością, tak jak przy każdym przeszczepie, przyjmowania mnóstwa leków, które będą zapobiegały odrzuceniu organu. Po wykonaniu „zadania” macica przestanie być potrzebna, więc jej podtrzymywanie w organizmie kobiety stanowiłoby zbyt duże ryzyko dla jej zdrowia.
Rozwijająca się medycyna powinna stale zadawać sobie pytanie czy to, co robi jest jeszcze służbą i pomocą, czy też przemysłem eksperymentującym na tych, którzy sami obronić się nie mogą. I wszystko pod przykrywką powoływania na świat nowych istnień.
"Śmiało można powiedzieć, że pielgrzymujemy. My przedstawiciele władz państwowych (...)".
"Nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu"
Tylko czerwcu i lipcu strażacy z tego powodu interweniowali ponad 800 razy.