Abp Dziwisz często mówił dziennikarzom "Pamiętajcie, że mnie nie ma". Zawsze był w cieniu. Co o nim wiadomo?
Bp Stanisław Dziwisz - biskup tytularny San Leone, sekretarz osobisty Ojca św., drugi prefekt Prefektury Domu Papieskiego, wiceprzewodniczący Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II w Rzymie, kanonik Kapituły Metropolitalnej w Krakowie, kanonik Kapituły Katedralnej we Lwowie, kawaler Orderu Wyzwolenia im. św. Marcina. Urodził się 27 kwietnia 1939 roku w Rabie Wyżnej. Po ukończeniu w 1957 roku Liceum Ogólnokształcącego w Nowym Targu wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. 23 czerwca 1963 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Karola Wojtyły. W latach 1963-1965 pracował jako wikariusz w parafii Maków Podhalański, od 1966 roku był kapelanem arcybiskupa Karola Wojtyły. W roku 1978 obronił pracę doktorską na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie. Po wyborze kardynała Wojtyły na Stolicę Piotrową został jego osobistym sekretarzem. W 1995 r. Kapituła Katedralna we Lwowie przyznała ks. Dziwiszowi tytuł honorowego kanonika Lwowskiej Katedry Obrządku Łacińskiego. W roku 1996 otrzymał godność infułata. Ojciec Święty mianował swojego sekretarza tzw. infułatem numerowanym, jednym z siedmiu mających uprawnienia do stwierdzenia autentyczności papieskiego podpisu. W tym samym roku ks. Dziwisz został kanonikiem generalnym Kapituły Metropolitalnej w Krakowie. W 1998 roku Ojciec Święty Jan Paweł II udzielił mu sakry biskupiej, czyniąc go biskupem tytularnym San Leone (Kalabria). Powierzył mu także obowiązki drugiego prefekta Domu Papieskiego; biskup Stanisław Dziwisz stał się tym samym odpowiedzialnym za organizację i przygotowanie audiencji oraz papieskich spotkań. Jego dewiza brzmi: Sursum corda - w górę serca.
Leon XIV przyjął rano na audiencji Dyrektora Generalnego UNESCO, Khaleda Ahmeda Ali Ezza.
Pochodzą ze "złotych czasów". To cenny materiał do badań dla historyków.
"To pokaże, kto stał za Ukrainą i demokracją, a kto za Putinem i jego nikczemnym reżimem".