Prawosławna delegacja u Benedykta XVI

Przemawiając do prawosławnych gości Benedykt XVI nawiązał do planowanego na wrzesień w Belgradzie posiedzenia Międzynarodowej Komisji Mieszanej Dialogu między Kościołem Katolickim a Kościołem Prawosławnym. Papież wyraził nadzieję, że odnowienie katolicko-prawosławnej debaty teologicznej umocni wspólną wolę zmierzania ku jedności chrześcijaństwa. Służyć temu będzie także papieska wizyta w Turcji, gdzie Benedykt XVI ma wziąć udział w uroczystościach ku czci św. Andrzeja Apostoła – patrona patriarchatu Konstantynopola. O skład delegacji Patriarchatu Ekumenicznego na rzymskie uroczystości świętych Piotra i Pawła oraz o jej znaczenie Radio Watykańskie zapytało ks. Eleuterio Fortino, podsekretarza Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan Mons. Fortino: „Na czele delegacji stoi metropolita Pergamonu Joannis Zizioulas. Jest on równocześnie prawosławnym współprzewodniczącym Międzynarodowej Komisji Mieszanej Dialogu między Kościołem Katolickim a Kościołem Prawosławnym. Towarzyszą mu bp Kallistos i archimandryta Dionizy. Znaczenie tej wizyty polega na tym, że dowodzi ona, iż oba Kościoły utrzymują stałe relacje. Co roku delegacja Patriarchatu Ekumenicznego uczestniczy w uroczystości świętych Piotra i Pawła w Rzymie, a delegacja Kościoła katolickiego w święcie Apostoła Andrzeja w Patriarchacie Ekumenicznym. Wzajemna wymiana wizyt wyraża komunię. Jest uczestnictwem w modlitwie. Stanowi też okazję do uzgodnienia programów na najbliższą przyszłość”. RV: Od kiedy datuje się ta tradycja? Mons. Fortino: „Rozpoczęła się w roku 1967. Był to Rok Wiary, ogłoszony przez Pawła VI z okazji 1900. rocznicy śmierci św. Piotra. Z tej okazji zaproszono delegację Patriarchatu Ekumenicznego. Do Rzymu przybył metropolita Chrisostomos z Wiednia. W roku 1969 przewodniczącym ówczesnego Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan mianowany został kard. Willebrands. Udał się on do Konstantynopola. Z tej rewizyty zrodziła się idea regularnej wymiany delegacji. W ten sposób co roku odbywają się dwie wizyty – jedna w Rzymie, druga w Konstantynopolu – o tradycyjnym już schemacie: udział w uroczystości, uczestnictwo w modlitwie i zawsze dzień rozmów o toczącym się dialogu, o napotykanych problemach, o tym, jakie wspólne działania można uzgodnić, by przezwyciężyć trudności”. RV: Jak układają się obecnie stosunki między Rzymem a Konstantynopolem? Mons. Fortino: „Były i zawsze są braterskie. Od czasu do czasu rodzą się problemy, co jest naturalne, ale te wizyty służą ich wyjaśnieniu. Ponadto stosunki z Konstantynopolem są też pożyteczne dla relacji z Międzynarodową Komisją Dialogu. Do komisji tej należą wszystkie Kościoły prawosławne i Konstantynopol koordynuje tę inicjatywę dialogu. Zatem rozmawiając z Konstantynopolem można organizować spotkania. Oczywiście, pełniąc swą rolę, Konstantynopol zabiega poprzez zebrania międzyprawosławne o osiągnięcie zgody poszczególnych Cerkwi. W tym roku wizyta delegacji, na której czele stoi przewodniczący Komisji Mieszanej ze strony prawosławnej, ma szczególną wagę. Od 18 do 25 listopada w Belgradzie zbierze się sesja plenarna Komisji Mieszanej, goszczona przez Serbski Kościół Prawosławny. Jak pamiętamy, komisja ta napotkała poważne trudności na zebraniu w roku 2000 w Baltimore i odtąd nie mogła się spotkać. Jest to więc wznowienie dialogu. Ogromną zatem wagę ma zorganizowanie zebrania i prowadzenie go. Jego temat brzmi: «Eklezjologiczne i kanoniczne konsekwencje sakramentalnej struktury Kościoła. Soborowość i autorytet w Kościele»”. RV: Jakie inne spotkania katolicko-prawosławne są jeszcze planowane? Mons. Fortino: „Wizyta, którą delegacja z metropolitą Joannisem odbywa obecnie w Rzymie, zostanie odwzajemniona w Konstantynopolu na św. Andrzeja. W tym roku odbędzie ją sam ojciec święty, który uda się w podróż do Turcji. Odwiedzi Patriarchat Ekumeniczny i uczestniczyć będzie w święcie Apostoła Andrzeja 30 listopada”.