Stryj był dla mnie drogowskazem

- To był niezwykle skromny, ciepły i porządny człowiek, który nigdy nie odmawiał pomocy. Zawsze, mimo licznych obowiązków, znajdował czas na rozmowę - mówi Krzysztof Gocłowski o swoim stryju, arcybiskupie Tadeuszu.

Arcybiskup Gocłowski urodził się i wychował we wsi Piski na Mazowszu, niedaleko Łomży. Do dzisiaj mieszka tam jego bratanek Krzysztof.

- Ze stryjkiem rozmawiałem 18 kwietnia, dwa dni przed tym, jak trafił do szpitala. Odebrał słuchawkę. "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus" - usłyszałem, jak zwykle, mocny i głęboki głos, który absolutnie nie zwiastował tego, co miało się wydarzyć. Rozmawialiśmy pół godziny - opowiada pan Krzysztof.

- Później mieliśmy kontakt jeszcze 3 maja rano, ok. godz. 10. Rozmawialiśmy przez telefon, a rozmowie pośredniczył kapelan czuwający przy szpitalnym łóżku stryja. Ksiądz zapewnił mnie, że stan zdrowia się poprawił, stryjek odzyskał przytomność i jest z nim kontakt. Zapytał, co chciałbym mu przekazać. Odpowiedziałem, że życzenia powrotu do zdrowia. Usłyszałem bardzo słaby głos stryja, który powiedział: "Dziękuję i szczęść, Boże". I to "Szczęść, Boże" było ostatnim słowem, które usłyszałem z jego ust - dodaje.

Pan Krzysztof w latach 1985-1990 studiował w Gdańsku. Mówi, że był to okres, kiedy szczególnie często widywał się z abp. Gocłowskim. - Gdy stryj dowiedział się, że będę mieszkał w "jego mieście", od razu zaoferował pomoc. Powiedział: "Jeśli tylko będziesz czegoś potrzebował, pamiętaj, że masz mnie". Zawsze znajdował dla mnie czas, mimo licznych obowiązków. Często wypytywał, co u pozostałych członków rodziny - wspomina.

- Wiem, jak stryj był wtedy postrzegany w mieście, jakim cieszył się uznaniem. On bardzo cenił gdańszczan. Nie będzie chyba przesady, jeśli powiem, że gdańszczan wręcz kochał - podkreśla. - Pamiętam, że często odwiedzał domy dziecka, poprawczaki, spotykał się z chorymi i bezdomnymi. I rozmawiał z nimi, przytulał, słuchał, co mają do powiedzenia. To było niesamowite.

Jak wspomina pan Krzysztof, abp Gocłowski dom rodzinny odwiedzał raz, czasem dwa razy w roku. - Przewodniczył wówczas Mszy św. za rodziców i rodzeństwo. Odwiedzaliśmy razem groby bliskich - mówi bratanek. - Był dla mnie ogromnym autorytetem, niedoścignionym wzorem, podporą. Drogowskazem nakazującym przyzwoitość. Kiedy w rodzinie ktoś miał jakiś problem, wątpliwość, bez chwili zastanowienia wykręcał numer stryja. A on zawsze odbierał, radził i pomagał - mówi pan Krzysztof.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Kalendarz do archiwum

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
28 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
-1°C Wtorek
rano
2°C Wtorek
dzień
3°C Wtorek
wieczór
1°C Środa
noc
wiecej »