Kubuś Puchatek kończy dziś 90 lat

– A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy?
– Nic wielkiego. – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika.

– Czy już ich nie pamiętasz?
– Pamiętam, tylko kiedy chcę je sobie przypomnieć, to zapominam.

I gdy Królik zapytał: – Co wolisz, miód czy marmoladę do chleba? – Puchatek był tak wzruszony, że powiedział: – Jedno i drugie. – I zaraz potem, żeby nie wydać się żarłokiem, dodał: – Ale po co jeszcze chleb, Króliku? Nie rób sobie za wiele kłopotu.

• Im bardziej Puchatek zaglądał do środka, tym bardziej tam Prosiaczka nie było.
• Jestem Misiem o Bardzo Małym Rozumku i długie słowa sprawiają mi wielką trudność.
• Lubię rozmawiać z Królikiem, bo Królik mówi wyraźnie o rzeczach wyraźnych, jak na przykład: Już pora na śniadanie lub Misiu, zjedz co...
• Miałbym pewien pomysł, ale nie myślcie, żeby był bardzo dobry.
• Myśl, myśl, myśl.
• Myślenie nie jest łatwe, ale można się do niego przyzwyczaić.
• Są tacy, co mają rozum, a są tacy, co go nie mają, i już.
• To bzykanie coś oznacza. Takie bzyczące bzykanie nie bzyka bez powodu. Jeżeli słyszę bzykanie, to znaczy, że ktoś bzyka, a jedyny powód bzykania, jaki znam, to ten, że się jest pszczołą.
• Wiesz, Prosiaczku... miłość jest wtedy... kiedy kogoś lubimy... za bardzo.
• Z pszczołami nigdy nic nie wiadomo.

Dziwny jest niedźwiedzi ród,
Że tak bardzo lubi miód.
Bzyk – bzyk – bzyk, ram – pam – pam,
Co to znaczy? Nie wiem sam.

Jak to miło Chmurką być,
Niebem płynąć jak po wodzie.
Mała Chmurka na dzień dobry
taką piosenkę śpiewa co dzień:

To tylko chmurka deszczowa, krąży przy drzewie gdzie miodek jest
Nic złego się za tym nie chowa, chmurką niech nikt nie zajmuje się...
To jasne, że chmurki deszczowe, słodkiego miodu nie lubią jeść...”